تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤١٠ - سوره الشعراء(٢٦) آيات ٢٠ تا ٢٩
موسى جوابداد بآن چيزى كه بآن استدلال توان كرد بر آنكه اين چيزها كه مشاهد و محسوساند از اجسام و اعراض خدايى را نشايند و فرمود كه معبود بحق بايد كه از جنس اجسام و اعراض نباشد بلكه خالق جميع ممكنات و مبدع همه مكونات بود از سماوات و ارضين و ما بينهما اگر شما بيقين ميدانيد كه اينچيز ها محدثاند و محدث را ناچار است از محدث كه واجب الوجود بالذات باشد و معظم مفسرين بر تفسير اولند و چون موسى تعريف او سبحانه فرمود بظاهرترين دلايل حكمت و آثار قدرت قالَ گفت فرعون لِمَنْ حَوْلَهُ مر آنان را كه گرداگرد او بودند از اشراف قبط و ايشان پانصد كس بودند همه زيورها بسته و بر كرسىهاى زرين نشسته أَ لا تَسْتَمِعُونَ آيا نميشنويد جواب اين مرد را كه من از حقيقت پروردگار او ميپرسم و او از افعال او خبر ميدهد و يا استماع قول او نميكنيد كه دعوى ميكند كه خداى من آفريدگار آسمانها و زمينها است و حال آنكه آنها اشياء واجبهاند و متحرك بالذوات هم چنان كه مذهب دهريه است و يا معلوم نيست كه آنها مفتقر بمؤثرى باشند و يا اسناد الهية بغير من ميكند موسى (ع) التفات بقول او نكرد و سر رشته سخن خود را از دست نداده بر سبيل استظهار در تاكيد حجت و تكرير آن قالَ گفت ديگر باره كه رَبُّكُمْ خداى من آفريدگار شما است وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ و پروردگار پدران پيشين شما و اين عدول است از اظهر آيات باقرب آن بناظر و اوضح آن بر متامل تا زود آن را دريابند و بمعرفت صانع خود اعتراف كنند چه ممكن نيست كسى را كه توهم كند در اينكه اينصفت غير او سبحانه تواند بود و شك نمايد در افتقار خود بمصور حكيم و ذكر اباى اولين بجهت آن كرد تا معلوم ايشان شود كه فرعون در روزگار پيشين نبود تا او خداى ايشان باشد پس خداى ايشان همان خداى پدران پيشين ايشان باشند و چون موسى بار دوم تقرير اين جهت نموده قالَ گفت فرعون مرقوم خود را كه إِنَّ رَسُولَكُمُ بدرستى كه فرستاده شما الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ آن كسى است كه فرستاده شده است بشما لَمَجْنُونٌ هر آينه ديوانه است كه جواب را مطابق سؤال نميدهد و تسميه فرعون موسى ع را برسول و تكرير آن بر سبيل سخريه بود القصه موسى باز ملتفت قول فرعون نشد كه آن نسبت جنون باو داد و ديگر باره مشغول بتاكيد حجت و زيادتى ابانت آن شده قالَ گفت رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ پروردگار عالم آفريدگار مشرق و مغربست وَ ما بَيْنَهُما و آنچه ميان مشارق و مغارب باشد و شما هر روز مشاهده ميكنيد كه او سبحانه آفتاب را از مشرق طالع ميسازد و تحريك آن مينمايد بر مدارى كه غير مدار روزيست كه قبل از آنست و آن را بمغرب ميرساند بر