مِنْ رَبِّكُمْ‌ خشمى از خداى شما بسبب عبادت عجل و مستوجب عذاب و عقاب الهى گرديد بسبب آن‌ فَأَخْلَفْتُمْ‌ پس خلاف كرديد مَوْعِدِي‌ وعده را كه كرده بوديد با من از حسن خلافت كه آن ثبات قدم شما باشد و ايمان و قيام بر او امر و نواهى من و متمسك شدن بطريقه هارون و اطاعت او و عمل به امر او تا حين رجوع من بشما از ميقات و نزد بعضى موعد آن بود كه موسى ايشان را گفته بود كه در عقب من بميقات آئيد و ايشان خلاف آن كردند و از آن متقاعد شدند و گويند كه ما اخلفتم ماخوذ است از اخلفت وعدا اذا وجدت الخلف فيه يعنى آيا پس يافتيد خلف را در وعده من بشما كه آن عود من باشد بعد از چهل روز و اين هر دو قول مطابق و مناسب جواب ايشان نيست كه‌ قالُوا گفتند گوساله پرستان‌ ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ‌ خلاف نكرديم وعده ترا بِمَلْكِنا بفوت و اختيار خود يعنى اگر مالك امر خود ميبوديم و سامرى ما را بحال خود ميگذاشت و اين تسويلات نميكرد ما خلاف وعده تو نميكرديم و بر آن ثابت قدم بوديم‌ وَ لكِنَّا حُمِّلْنا و لكن برداشتيم و حفص حملنا خوانده بصيغه مجهول از باب تفعيل يعنى تحميل كرده شديم مراد آنست كه ما را تكليف كردند تا برداشتيم‌ أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ‌ بارهاى گران و بسيار از پيرايه گروه قبطيان كه عاريه گرفته بوديم از ايشان برسم عرس يا براى زينة عيد و آن را رد نكرده بوديم بايشان در وقت بيرون آمدن از مصر تا ايشان واقف نشوند بخروج ما از شهر و گويند كه اين زينت آن چيزى بود كه دريا آن را بكنار انداخته بود بعد از غرق شدن فرعونيان و ميشايد كه تسميه آن به اوزار بجهة آن بوده باشد كه آنها اسباب اثام بودند چه غنايم در آن زمان حلال نبود و يا آنكه ايشان مستامن بودند و مستامن را جايز نيست كه اخذ مال حربى كند و اكثر مفسران بر اينند كه اينسخن آن دوازده هزار نفر مرد بود كه گوساله را نپرستيده و بر صفت ايمان ثابت بودند يعنى گفتند كه مالك نبوديم و نتوانستيم منع عبده عجل كردن و ايشان را از آن بازداشتن بجهة كثرة ايشان و قلة ما بلكه پيرايهاى قوم را كه برداشته بوديم هارون حكم كرد كه آنها را در آتش اندازيد فَقَذَفْناها پس بيفكنديم آن را در آتش بحكم هارون‌ فَكَذلِكَ‌ پس هم چنان كه ما افكنده بوديم آن پيرايه‌ها را در آتش‌ أَلْقَى السَّامِرِيُ‌ افكند سامرى آنچه با او بود از پيرايه و گويند اين كلاميست مبتدا از حقتعالى يعنى هم چنان كه ايشان افكنده بودند پيرايه‌ها را سامرى نيز انداخت آنچه داشت تا گمان برند كه او از ايشانست و در سلك طريقه ايشان و