تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٥٦ - سوره الحج(٢٢) آيات ٣٠ تا ٣٩
و الغابر قنوعا اذا خضع فى السؤال) پس معتر بر قول اول بمعنى متعرض است از براى سؤال يعنى سايل و بر ثانى متعرض بدون سؤال و روايات داله بر اين دو قول از اهل البيت (ع) وارد است از آن جمله از ابو جعفر و ابو عبد اللَّه (ع) روايتست كه
القانع الذى يقنع بما اعطيته و لا يسخط و لا يكلح و لا يلوى شدقه غضبا و المعتر المار بك تطعمه
و فى رواية الحلبى عن ابى عبد اللَّه (ع) قال القانع الذى يسئل فيرضى بما اعطى و المعتر الذى يعترى رحلك ممن لا يسئل
و در زاد المسير آورده كه قانع فقير مكيست و معتر درويش آفاقى و اين آيه نافى آيه وَ أَطْعِمُوا الْبائِسَ الْفَقِيرَ نيست بجهت جواز اجتماع وصفين در شخص واحد باين معنى كه يك كس صاحب هر دو باشد بجهت فقر و سؤال كند يا نكند و بدانكه ظاهر روايات اهل البيت و فتيا بر قسمت هديست اثلاثا و خلاف در وجوب و ندب تثليث آنست و اصح و اشهر وجوب تصدقست به تثليث آن و اهداى آن بثلث ديگر و اكل آن بثلث ديگر اما همه آن ثلث را خوردن واجب نيست بلكه مسمى كافيست و واجب است كه هدى واجب تام الخلقة و غير مهزول باشد و هزال آنست كه بر كليتين آن شحم نباشد و قوله لَكُمْ فِيها خَيْرٌ تنبيه است بر اين چه در ناقص و مهزول خيريت نيست كَذلِكَ همچنين كه ياد كرده شد يعنى مثل آنچه وصف كرديم از امر به نحر كردن شتران در حالتى كه ايستاده باشند سَخَّرْناها رام گردانيديم آنها را با وجود قوت و عظم جثّه لَكُمْ براى شما تا آنكه بى تعب و مشقت آنها را كه ميگيريد و ميبنديد و ميكشيد در حالتى كه صف زدهاند و ايستاده اطاعت و انقياد نمايند لَعَلَّكُمْ تا شايد شما تَشْكُرُونَ سپاس دارى كنيد مر خداى را بر نعمتهاى او بتقرب و اخلاص آوردهاند كه اهل جاهليت خون قربانيها خود را بر ديوار كعبه ميماليدند و آن را سبب تقرب ميپنداشتند در زمان اسلام مؤمنان نيز بهمان قاعده سابقه داعيه آلودگى ديوار محترم كعبه معظمه داشتند حقتعالى از آن نهى كرده فرمود كه لَنْ يَنالَ اللَّهَ هرگز نرسد بخداى تعالى لُحُومُها گوشتهاى قربانى كه صدقه ميدهيد وَ لا دِماؤُها و نه خونهاى ايشان كه بوقت قربان ميريزيد نيل كنايتست از قبول يعنى گوشت و خون آن بمحل رضا و قبول او سبحانه نميرسد وَ لكِنْ يَنالُهُ و لكن ميرسد بمحل قبول و موقع رضاى او التَّقْوى آنچه مصاحب است بآن از پرهيزكارى مِنْكُمْ از جانب شما يعنى از تقوى قلوب شما كه آن اجتنابست از معاصى و صدق نيت و خلوص اعتقاد كه داعى شما است بتعظيم امر خدا و تقرب و اخلاص باو بقربانى كردن و در كشاف آورده كه مراد اصحاب