تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٢٠ - سوره المؤمنون(٢٣) آيات ٥٠ تا ٥٩

در ازمنه مختلفه بوده‌اند بلكه باين معنيست كه هر يك از ايشان در زمان خود مخاطب باين خطاب بوده اند پس همه در تحت اين خطاب داخل باشند و حاصل ميفرمايد كه اى پيغمبران و فرستاده‌شدگان به بندگان‌ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ‌ بخوريد از طعامهاى پاكيزه و حلال‌ وَ اعْمَلُوا صالِحاً و بكنيد كارهاى ستوده چه غرض از آفرينش شما عبادتست و عمل صالح نه غير آن و نيز آنچه نفع خواهد داد بشما در روز معاد همين خواهد بود و ايراد خطاب عام و عدم توجيه آن بعيسى (ع) تنبيه است بر آنكه تهيه اسباب تنعم مخصوص بوى نبود بلكه اباحه طيبات مر انبيا را از شرع قديمست و همه در اين حكم داخل‌اند و بجهت احتجاج بر ترك رهبانية در رفض طيبات و ميتواند بود كه اين كلام حكايت باشد مر آن چيزى را كه اعلام مريم و عيسى فرموده باشد بعد از ايواى ايشان در ربوه تا اقتدار كنند برسل در تناول طيبات و كسب اعمال صالحات پس معنى اين باشد كه چون عيسى (ع) و مريم در آن موضع ماوى گرفتند گفتيم بايشان كه همه رسل مخاطب بودند با كل اشياى طيبه و كسب اعمال صالحه پس شما نيز بخوريد آنچه روزى شما گردانيده‌ايم و اعمال صالحه را بجا آريد بجهت اقتدا برسل و گويند خطاب با عيسى (ع) است و لفظ جمع بجهت تعظيم وى و بعضى بر آنند كه خطاب با حضرت رسالت (ص) است و او را بنام همه پيغمبران خوانده زيرا كه سيد همه است و ذات عالى وى جامع جميع فضايل و كمالات كه با همه بوده (و قد جمع الرحمن فيك المفاخر)