تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٢٦ - سوره النور(٢٤) آيات ٦٠ تا ٦٤
بر آنكه احسن و افضل عدم تحديث ايشانست بذهاب و استيذان نمودن در آن و گويند استغفار پيغمبر (ص) مر مستاذنان را دعاى ويست از براى ايشان بلطفى كه بآن معفرت واقع شود و نزد بعضى آيه استيذان تعريض جماعتيست از اهل نفاق كه در غزوه تبوك بتخلف از جهاد دستورى ميجستند و درباره ايشان آيه إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ الخ نازل شده و جمعى بر آنند كه نزول آيه استيذان در حفر خندق بود كه قومى تسلل نمودند بدون اذن پيغمبر (ص) بعد از آن جميع عباد را امر ميفرمايد كه لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ مگردانيد خواندن رسول (ص) مر شما را بَيْنَكُمْ در ميان خود كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ همچه خواندند بعضى از شما بَعْضاً برخى را يعنى قياس مكنيد خواندن او را بر خواندن يكديگر كه اعراض توانيد كرد از آن و در جواب مساهله توانيد نمود چه مبادرت بامر او واجب و لازمست و مراجعت بدون اذن او حرام است و ناروا پس هر گاه كه شما را بر جهاد طلبد مبادرت كنيد بآن و بدون اذن او از آنجا متفرق مشويد يا دعاى او را بر شما يا براى شما چون دعاى يكديگر ندانيد كه آن دعا بىشك مستجابست و مقبول رب الارباب و يا ندا كردن شما مر رسول را بايد كه چون منادات شما يكديگر را نباشد كه بمجرد نام خوانيد چون يا محمّد (ص) و يا عبد اللَّه بلكه بايد كه از روى تعظيم باشد چون يا رسول اللَّه (ص) و يا نبى اللَّه را قصد تعظيم و توقير و تواضع و حفظ صوت چه حضرت عزت همه انبيا را بنداى علمى خطاب كرده چون يا ابراهيم و يا موسى و يا نوح و حبيب خود را بنداى كرامت يا أَيُّهَا النَّبِيُ و يا أَيُّهَا الرَّسُولُ آوردهاند كه چون آن حضرت خطبه خواندى منافقان بتنك آمده با يكديگر ملتجى شده و يكديگر را از نظر پيغمبر (ص) پوشيده از مسجد بيرون رفتندى آيه آمد قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ بتحقيق كه ميداند خدا آنان را كه از روى كراهة يَتَسَلَّلُونَ بيرون ميروند اندك اندك مِنْكُمْ از ميان شما و نظير تسلل است تدرج و تدخل قوله لِواذاً حالست از ضمير يتسللون بمعنى ملاوذه كه آن سر بعضى است به بعضى بجهت خروج و مصدر بمعنى فاعل اى ملاوذين يعنى در حالتى كه ميپوشند يكديگر را از پيغمبر (ص) و از شما و از پس يكديگر پنهان ميشوند در وقت بيرون رفتن و گويند لواذا از لوذ ماخوذ است يعنى پناه جستن يعنى در حالتى كه پناه ميبرند به آنانكه ماذون شده اند بخروج از ذوى الاعذار و با ايشان بيرون ميروند فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ پس بايد كه بترسند آنان كه يُخالِفُونَ مخالفت مىكنند و اعراض مينمايند عَنْ أَمْرِهِ از فرمان خدا بترك مقتضاى او و بسمتى ميروند كه خلاف سمت اوست و ذكر عن بجهت تضمن مخالفتست معنى اعراض را و يا آنكه يخالفون باين معنيست كه يصدون عن امره دون المؤمنين يق خالفه الى الامر اذا ذهب اليه دونه و منه قوله