اضافه دعا بضمير از قبيل اضافه مصدر باشد بمفعول و گويند معنى آنست كه اگر دعاى شما نميبود و تضرع و خضوع شما او را در وقت خوف ضرر و اصابت بلاء و مصيبت حقتعالى كشف آن نميكرد از شما بلكه شما را بآن مبتلا ميساخت و عياشى باسناد خود از يزيد بن معويه روايت كرده كه او گفت از ابو جعفر ع پرسيدم كه قرائت افضل است يا كثرت دعا فرمود كثرت دعا افضل است بعد از آن اين آيه تلاوت فرمود كه‌ قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ‌ حاصل كه حقتعالى ميفرمايد كه دعا و يا عبادت شما مرا موجب قدر و مزيت مرتبه و رفعت درجه شما است نزد من و بدون آن شما را نزد من قدرى نيست و در معرض هلاكيد فَقَدْ كَذَّبْتُمْ‌ پس بدرستى كه شما اى اهل كفر تكذيب كرديد بآنچه من براى شما آن را اختيار كردم از دين اسلام كه متضمن وحدانيت منست و موجب فوز نجات در دنيا و عقاب و برسول من مخالفت كرديد در دعوت اسلام و قبول قول او نكرديد فَسَوْفَ يَكُونُ‌ پس زود باشد كه جزاى تكذيب شما لِزاماً ملازم شما باشد و لا محاله بهمه شما رسد و يا اين تكذيب لازم شما باشد تا آنكه شما را بدوزخ دارد و گويند لزام قتل روز بدر است چه ان لازم كفار بود تا آنكه همه كشته شدند و بعذاب ابدى پيوستند و اضمار اسم كان و عدم تصريح بآن بعد از توعد بآن بجهت تهويلست و تنبيه بر آنكه جزاى تكذيب و يا اثرى كه بر آن مترتب شود از آن چيزيست كه هيچ وصفى بكنه آن نرسد و يا تكذيب شما ملازم حال شما باشد تا آن چنان سمت فنا پذيرد و بدانكه توجه خطاب اولا بجميع بندگانست خواه مؤمن عابد و يا مكذب معاند و عاصى جاحد پس همه مخاطب شده‌اند بآن چيزى كه در جنس ايشانست از عبادت و تكذيب و السلام على من اتبع الهدى و الهلاك لمن سلك فى الهوى‌

سورة الشعراء

مكيست غير از آيات‌ وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ‌ تا آخر سوره كه در مدينه نازل شده و عدد آيات آن دويست و بيست و هفتست نزد كوفى و شامى و مدنى الاول و دويست و بيست و شش نزد باقيان و اختلاف در چهار آيتست‌ طسم‌ كوفيست فلسوف يعلمون غير كوفى‌ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ‌ غير بصرى و ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّياطِينُ‌ عراقى و شامى و مدنى الاول ابى بن كعب از حضرت رسالت (ص) روايت كرده كه هر كه سورة الشعراء بخواند وى را ده حسنه باشد بعدد هر كه تصديق نوح كرده و تكذيب هود و شعيب و صالح و ابراهيم كرده و بعدد هر كه تكذيب عيسى و محمد (ص) كرده و تصديق بهمه انبياى سابقه و تصديق بمحمد (ص) نموده و از ابن عباس مرويست كه حضرت رسول (ص) فرمود كه حقتعالى مرا هفت سوره دراز داده بجاى تورية كه آن سورة البقره است و آل عمران و نساء و مايده و انعام و اعراف و انفال و ديگر طه و طواسين بجاى زبور و