تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣١٣ - سوره النور(٢٤) آيات ٥٠ تا ٥٩
مراد استينافست براى بيان مقتضى استخلاف و امن و محلى از اعراب ندارد و كان قايلى گفته كه ما لهم يستخلفون و يؤمنون بچه عمل ايشان مرتبه استخلاف و امنيت يابند حقتعالى فرموده كه پرستند مرا لا يُشْرِكُونَ حال است از ضمير مرفوع يعبدوننى يعنى عبادت من كنند در حالتى كه شريك نسازند بِي شَيْئاً با من چيزى را يعنى خلافة و حكومت و جاه ايشان را از عبادت و توحيد باز ندارد آيه دليلست بر بر اعجاز قرآن و حجة صحة نبوت آن قدوه عالميان چه اين اخبار است از غيب كه معلوم نميشود مگر به وحى ملك منان وَ مَنْ كَفَرَ و هر كه مرتد شود يا كفران ورزد در اين نعمت بَعْدَ ذلِكَ پس از اين وعده يعنى پس از راست شدن آن فَأُولئِكَ پس آن گروه مرتد يا كافر نعمت هُمُ الْفاسِقُونَ ايشانند فاسقان يعنى كاهلان در فسق بجهت ارتداد بعد از وضوح اين آيات يا كفران ورزيدن باين نعمت عظيمه ذكر فسق بعد از كفر بنا بر تفسير اول با آنكه كفر اعظم است بجهت آنست كه فسق در هر شيئى خروجست باكثر آن فكانه قال اولئك هم الخارجون الى اقبح وجوه الكفر و افحشه و تفسير ثانى از ابن عباس مرويست فانه قال (معناه من جحد تلك النعمة بعد انعام اللَّه بها فاولئك هم العاصون للَّه) و بدان كه علما را اختلافست در محل ورود آيه مذكوره بعضى بر آنند كه وارد است در اصحاب پيغمبر (ص) و نزد جمعى ديگر عام است در جميع امت محمد (ص) چه ايشان را خلفاى امم گذشته گردانيده كه و جعلناكم خلائف و خليفه كسيست كه از پس گذشته باشد و اين قول ابن عباس و مجاهد است و از اهل بيت ع منقولست كه
انها فى آل محمد
اين آيه در حق آل پيغمبر است
و روى العياشى باسناده عن على ابن الحسين (ع) انه قرء الاية و قال هم و اللَّه شيعتنا اهل البيت يفعل ذلك بهم على يدى رجل منا و هو مهدى هذه الامة و هو الذى قال رسول اللَّه (ص) لو لم يبق من الدنيا الا يوم لطول اللَّه ذلك اليوم حتى ياتى رجل من عترتى اسمه اسمى و كنية كنيتي يملأ الارض قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا
و مثل اين روايت از ابى جعفر و ابى عبد اللَّه (ع) مرويست پس بنا بر اين روايت صحيحه مراد ب الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ پيغمبر خداست و اهل بيت او ع و آيه متضمن بشارت ايشان باستخلاف و تمكن ايشان در بلاد و ارتفاع خوف از ايشان نزد قيام مهدى از ايشان و مراد بقوله كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ آنست كه هم چنان كه جماعتى كه صلاحيت خلافة داشته حقتعالى خلافت را بايشان تفويض نمود چون آدم و داود و سليمان (ع) و دال است بر اين قوله تعالى إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ و قوله فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً و اجماع عترت طاهره بر اينست و اجماع ايشان حجت است
لقول النبى (ص) انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى