وَ لْيَضْرِبْنَ‌ و بايد كه بزنند يعنى فروگذارند زنان‌ بِخُمُرِهِنَ‌ مقنعهاى خود را عَلى‌ جُيُوبِهِنَ‌ بر گريبان‌هاى خود يعنى گردن خود را بمقنعه بپوشند تا موى و بناگوش و گردن و سينه ايشان پوشيده بماند و بدانكه چون حقتعالى مؤمنات را نهى كرد از اظهار زينت مطلقا غير از زينت ظاهره بعد از آن اشاره نموده به تخصيص اباحه آن بر بعوله و ساير محارم و هرمى و اطفال مميز و فرمود وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَ‌ تكرار براى بيان كسى كه حلالست ابداء براى ايشان يعنى آشكار ميكنند زينت باطنه خود را يا مواضع زينت خود را چون سر و ساعد و سينه و ساق كه موضع تاج و دستوانه و گردن بند و خلخالست بر قول اصح‌ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَ‌ مگر براى شوهران خويش چه مقصود بتزيين ايشانند تا داعى بمباشرت شوند و مر ايشان راست كه نظر در جميع بدن زوجات خود كنند حتى فرج بر كراهت مروى است كه پيغمبر (ص) چهار زن را لعن فرموده‌

سلتاء و مرهاء و مسوفة و مفسلة

سلتا زنيست كه اختضاب نكند و مرها آنكه اكتحال ننمايد و مسوفه آنكه چون او را به مباشرت خوانند در تاخير اندازد و گويد سوف افعل و مفسله آنكه چون شوهر خواهد كه با او مقاربت كند او گويد حيض دارم و حال آنكه حايض نباشد أَوْ أَبْنائِهِنَ‌ يا اظهار موضع زينت خود كنند مر پدران خود را و پدر پدر هر چند بالا رود حكم پدر دارد أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَ‌ يا پدران شوهران خويش چه ايشان حكم اباء دارند أَوْ أَبْنائِهِنَ‌ يا پسران خويش و پسر پسر هر چند پائين رود در اين داخل است‌ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَ‌ يا پسران شوهران خويش را چه ايشان در حكم پسرانند مر زنان را أَوْ إِخْوانِهِنَ‌ يا برادران خويش را أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَ‌ يا پسران برادر خود را حكم برادران دارند أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَ‌ يا پسران خواهران خود را و اينها جماعتى‌اند كه نكاح زن بايشان روا نيست و در محارم رضاعى نيز همين حكم ثابت است و تجويز ابداى زينت بر ايشان بجهت كثرة مداخله آنها است بر اين زنان و احتياج اين زنان بمداخله ايشان و قلت توقع فتنه بلكه عدم خوف ريبت از قبل اين محارم بجهت نفرت طباع از مماسة و قرابت و عدم ذكر اعمام و اخوال بجهت آنست كه ايشان در حكم اخوانند و در انوار و غيره مذكور است كه احوط آنست كه موضع زينت بعم و خال ننمايند چه شايد كه ايشان پيش پسران خود تعريف كنند و موجب فتنه گردد پس اين آيه از دلالت بليغه باشد بر الزام احتياط بر ايشان در تستر و اگر چه حرام نيست ابداى زينت باعمام و اخوال و اين از شعبى نيز مروى است‌ أَوْ نِسائِهِنَ‌ يا بر زنان اهل دين خود يعنى ابداى مواضع زينت نمايند مر جميع زنان مؤمنه را نه كافره را از وثينه و يهوديه و نصرانيه و مجوسيه‌