تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٧٣ - سوره النور(٢٤) آيات ٣٠ تا ٣٩

دانست كه وجه اتصال آيه استيذان بما قبل آنست كه چون حقتعالى جل اسمه بيان عظم اثم زنا و قذف فرمود مؤكد ساخت آن را بنهى از دخول بيوت مردمان مگر بعد از استيذان تا ابعد از تهمت باشند و اقرب بعصمت‌

و بعد از آن در بيان نظر حلال و حرام ميفرمايد كه‌ قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ‌ بگو اى محمد مر مردان گرونده را كه چشم فرو خوابانيد يَغُضُّوا تا فروخوابانند و بپوشند مِنْ أَبْصارِهِمْ‌ ديدهاى خود را از ديدن هر نامحرم كه نظر سبب فتنه است و باعث مأثم و خطاياى عظيمه است و در ذخيرة الملوك آورده كه تيز روترين پيكى مر شيطان را در وجود انسان چشم است زيرا كه حواس ديگر در مساكن خود ساكن‌اند و تا چيزى بايشان نميرسد باستدراك آن مشغول نميتوانند شد اما ديده حاسه ايست كه از دور نزديك ابتلا و اثام را صيد ميكند و نعم ما قيل بيت‌