ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٦ - باب تهمت و بدگمانى

باب تهمت و بدگمانى‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: همين كه مؤمن برادر (دينى) خود را تهمت زند ايمان از دلش زدوده شود، چون نمك در آب.

٢-

عمر بن يزيد از پدرش حديث كند كه گفت: شنيدم حضرت صادق (عليه السلام مى‌فرمود: هر كس برادر دينى خود را تهمت زند، احترامى ميان آن دو بجا نماند، و هر كه با برادر (دينى) خود مانند ساير مردم معامله كند او از آنچه خود را بدان بسته (يعنى مذهب حقه) بيزار و بر كنار شده است.

٣-

از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام در ضمن سخنى از (سخنان) خود فرمود:

هر كار (ى كه از) برادر دينى خود (سرزند آن) را ببهترين وجه آن حمل كن، تا كارى كند كه راه توجيه را بر تو ببندد، و هيچ گاه بسخنى كه از (دهان) برادرت بيرون آيد گمان بد مبر، در صورتى كه براى آن سخن محمل خوبى مى‌يابى.

شرح‌

- مقصود اين است كه هر گاه گفتارى يا كردارى از برادر دينى سر زند كه داراى دو وجه است يكى نيك و يكى بد، بايد تا آنجا كه مقدور انسان است آن را حمل بر وجه نيك كند گر چه احتمال طرف ديگر را هم بدهد و تجسس و وارسى كردن هم جايز نيست و خداوند از آن نهى فرموده، مگر آنكه راهى بر حمل وجه نيك بدست نياورى يا آن را بر تو ببندد.