ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٠٠ - پيروى على عليه السلام موجب خوارى و نافرمانيش كفر است

مرد: برخاست و بيرون رفت، حضرت بمن فرمود اى فضيل اين كه بود نزد تو؟ گفتم كه بود؟ فرمود:

حرورى بود (و مذهب حروريه را داشت) عرضكردم: او كافر است؛ فرمود: آرى بخدا سوگند مشرك است.

١٥-

محمد بن مسلم گويد: شنيدم از امام محمد باقر عليه السّلام ميفرمود: هر چه را اقرار و تسليم بياورد ايمان است و هر چه را انكار و جحود بياورد آن كفر است.

١٦-

ابو حمزه گويد: شنيدم از امام باقر عليه السّلام كه مى‌فرمود: همانا على عليه السلام درى است كه خداوند (براى مردمان) گشود، هر كه داخل آن گردد مؤمن است، و هر كه از آن بيرون رود كافر است.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: مقصود از داخل آن كس باشد كه معرفت در باره حقش دارد و مقصود از خارج آن كس است كه منكرش باشد چه مطلقا و چه آنكه در مرتبه خودش منكر او گردد.

١٧-

رسول خدا (ص) فرمود: طاعت على عليه السّلام ذلت و خوارى است، و معصيت و نافرمانى او سبب كفر بخداست، عرض شد: اى رسول خدا چگونه طاعت على ذلت و نافرمانيش كفر بخدا است؟ فرمود:

هر آينه على عليه السلام شما را بحق واميدارد، پس اگر او را فرمان بريد در دنيا) و در نظر مردمان خوار باشيد، و اگر نافرمانيش كنيد بخداى عز و جل كافر شويد.

توضيح‌

- مجلسى (ره گويد) ظاهر اينست كه مقصود ذلت و خوار يدر دنيا و نزد مردم است، زيرا اطاعتش موجب ترك دنيا و زيور آنست، و بتقسيم مساوى بين شريف و وضيع راضى باشد، و بحكم حلال قناعت كند، و تواضع نموده تكبر نورزد و تمامى اينها از چيزهائى است كه موجب ذلت نزد مردم دنيا مى‌شود.