ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٩٣ - باب كفر

مخالفين بتواند بحث كند، يا از شدت علاقه‌اى كه بائمه عليهم السلام داشته است راضى نمى‌شده كه مخالفين ببهشت روند.

مطلب ديگرى كه لازم بتوضيح است اينكه در بعضى نسخه‌ها «ان يدخل الجنة» بدون لفظ «لا» است كه ترجمه‌اش چنين شود «كه بر خدا حتم است كه گمراهان را ببهشت برد» و چون اجماع همه فرقه‌هاى اسلامى و روايات بسيار زيادى دلالت دارد بر اينكه كفار ببهشت نميروند مجلسى (ره) فرموده است: يعنى بعضى از آنها ببهشت روند و مقصود از گمراهان مستضعفين و ديگر اصناف مذكوره در حديث هستند و آنها كافر نباشند.

و با بودن لفظ «لا» هم فرموده است: كه استفهام انكارى است.

باب كفر

١-

داود بن كثير رقى گويد: بحضرت صادق عرضكردم: سنتهاى رسول خدا (ص) چون فرائض خداوند عز و جل ميباشند؟ فرمود: بدرستى كه خداى عز و جل فرائضى را فرض فرموده كه بر بندگان لازم گشته، پس هر كه فريضه‌اى از آنچه لازم شده ترك كند و بآن عمل نكند و منكر آن شود كافر است و [رسول خدا (ص)] بكارهائى فرمان داده كه همه آنها خوب است، پس كسى كه برخى از آنچه خداى عز و جل بندگانش را بآن فرمان داده از طاعتش ترك كند كافر نيست ولى ترك فضيلت كرده و از خير كم بهره است.

شرح‌

- فيض عليه الرحمة گويد: مقصود حضرت اينست كه همه اين دستورات (اعم از فرائض خدا و سنتهاى رسول خدا (ص)) بفرمان خدا است كه از زبان پيغمبر (ص) رسيده (و از اين جهت فرقى ميانه آنها نيست منتهى) بعضى از آنها فرائض لازمه است كه ترك آنها با انكار موجب كفر است، و بعضى فضيلت است كه ترك آن (موجب كفر نيست ولى) موجب كمى خير است.

٢-

زراره گويد: حضرت باقر عليه السّلام فرمود: بخدا سوگند كفر جلوتر از شرك و پليدتر و بزرگتر از آن است گويد: سپس كفر ابليس را يادآور شد هنگامى كه خداوند باو فرمود: بآدم سجده كن، و- او از سجده كردن سر باز زد، پس كفر بزرگتر از شرك است، پس هر كه ديگرى را بر خداى عز و جل‌