ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢١٠ - باب فضيلت دعا و تشويق كردن بر آن

(بنام خداوند بخشاينده مهربان) كتاب دعا

باب فضيلت دعا و تشويق كردن بر آن‌

١-

زراره از حضرت باقر عليه السلام حديث كند كه فرمود: خداى عز و جل فرمايد: «همانا آنان كه سرفرازى كنند از عبادت (و پرستش) من، زود است كه سرافكنده بدوزخ درآيند» (سوره مؤمن آيه ٦٠) حضرت فرمود: (مقصود از عبادت) دعاء است، و بهترين عبادت دعاء است، عرضكردم: (مقصود از أواه در اين آيه چيست كه خداوند فرمايد:) «همانا ابراهيم أواه و شكيبا بود» (سوره توبه آيه ١١٤) فرمود: أواه يعنى بسيار دعاكننده بدرگاه خداوند.

٢-

سديد گويد: بامام باقر عليه السلام عرضكردم: كدام عبادت بهتر است؟ فرمود: چيزى نزد خداى عز و جل بهتر از اين نيست كه از او درخواست شود و از آنچه نزد او است خواسته شود، و كسى نزد خداى عز و جل مبغوض‌تر نيست از آن كس كه از عبادت او تكبر ورزد (و سرپيچى كند) و آنچه نزد او است درخواست نكند.