ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٤٨ - باب (ذكر) صلوات در دعا و غير آن

٢-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كه دعائى كند و نام پيغمبر (ص) را نبرد آن دعا بالاى سرش (چون پرنده‌اى) بچرخد، و چون نام پيغمبر (ص) را برد دعا بالا رود.

٣-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: مردى نزد پيغمبر (ص) آمد عرضكرد: اى رسول خدا من يك سوم صلواتم را براى شما قرار دهم، نه بلكه نيمى از صلواتم را مخصوص شما گردانم، نه بلكه تمامى آن را از آن شما گردانم؟ رسول خدا (ص) فرمود: در اين صورت خرج و مئونه دنيا و آخرت تو كفايت شود. (شرح اين حديث از زبان امام عليه السّلام در حديث (٤) بيايد).

٤-

ابو بصير گويد: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم معناى اينكه: همه صلواتم را براى شما قرار دهم» چيست؟ فرمود: يعنى پيغمبر (ص) را مقدمه و جلو هر حاجتى قرار ميدهد، و از خداى عز و جل چيزى درخواست نكند تا بنام پيغمبر (ص) ابتداء كند و صلوات بر او فرستد، سپس حاجات خود را از خدا درخواست كند.

شرح‌

- فيض (ره) در شرح حديث (٣) گويد: مقصود از صلاة معناى لغوى آن است كه دعا باشد و معناى گفتار آن مرد به پيغمبر اينست كه هر گاه بدرگاه خداوند در باره حاجتى دعا ميكنم اول بشما دعا ميكنم و آن را ريشه و پايه قرار ميدهم سپس آنچه براى خود خواهم روى آن قرار دهم و همين است معناى آنچه از تفسير اين حديث بيايد (كه اشاره بحديث (٤) است).

٥-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود مرا چون قدح شتر سوار قرار ندهيد، زيرا شتر سوار قدح خود را پر كند و هر زمان خواست بنوشد مرا در اول دعا و وسط و آخر آن قرار دهيد.