ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٥٧ - باب بسيار ذكر خداى عز و جل كردن

شرح‌

- فيض (ره) گويد: «زبانت را دنبال دلت قرار ده» يعنى در آنچه ميخواهى بدان تكلم كنى و بگوئى اول تأمل كن (و ببين چگونه است) آنگاه بگو، زيرا اگر چنين كردى از خطا و پشيمانى سالم بمانى. و در جمله «و گناه را از معدنش ...» گويد: يعنى با اهل خطا كه معدن آن هستند همنشينى مكن زيرا تو نيز با آنان شريك گردى و بر آن پشيمان شوى.

١١-

و نيز امام صادق عليه السلام فرمود: در آنچه خدا با موسى مناجات كرد (اين بود كه) فرمود:

اى موسى مرا در هيچ حالى فراموش مكن زيرا كه فراموش كردن من دل را ميميراند.

١٢-

و نيز حضرت صادق عليه السلام فرمود: خداى عز و جل فرمايد: اى فرزند آدم مرا در ميان مردم ياد كن تا من تو را در ميان گروهى بهتر (يعنى فرشتگان) ياد كنم.

شرح‌

- فيض (ره) گويد: شايد مقصود از ذكر در ملاء ستايش او باشد بطورى كه مردم بشنوند و آنها را بياد خدا اندازد. و مجلسى (ره) گويد: اين خبر را عامه نيز روايت كرده‌اند، و مقصود از گروه بهتر فرشتگانند چنانچه عامه نيز گفته‌اند و آنان كه گويند: فرشتگان بهتر از افراد بشر هستند باين حديث تمسك جسته‌اند.

١٣-

و نيز فرمود: خداى عز و جل فرموده: هر كه در ميان دسته‌اى از مردم مرا ياد كند من او را در ميان دسته‌اى از فرشتگان ياد كنم.

باب بسيار ذكر خداى عز و جل كردن‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هيچ چيز نيست جز آنكه براى آن حدى (و اندازه‌اى) است كه‌