ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٦٧ - باب دعا براى حفظ كردن قرآن

بدان پراكنده كردى، و از تو خواهم بدان نامت كه مردگان را بدان زنده سازى، و از تو خواهم بدان چه مركز انعقاد عزت عرشت شد، و آخرين رحمتى كه از كتابت (قرآن يا لوح محفوظ) آشكار گردد، از تو خواهم كه بر محمد و آلش رحمت فرستى و حفظ قرآن و انواع دانش را بمن روزى كن، و اينكه آنها را در دل و گوش و چشمم پا بر جا كنى، و با گوشت و خون و استخوان و مغز من آنها را بياميزى، و شب و روز مرا از رحمت و قدرت خودت بدانها بكار اندازى، زيرا كه نه جنبشى و نه توانائى بجز تو نيست اى زنده و پاينده».

گويد: و در حديث ديگر اضافه دارد (كه ترجمه آن اضافه نيز اينست):

«و از تو خواهم بدان نامت كه بندگانى كه دعايشان را باجابت رساندى بدان ترا خواندند، و پيمبرانت بدان ترا خواندند كه آنها را آمرزيدى و بدانها ترحم كردى، و از تو خواهم بهر نامى كه در كتابهايت فرو فرستادى، و بدان نامت كه عرش تو بدان پابرجا شد، و بنامت واحد، احد، فرود، وتر، متعال، آنكه همه اركان را (عرش يا آسمانها و زمينها و جز آن را) پر كرده و پاك، پاكيزه، مبارك مقدس، حى، قيوم، روشنى آسمانها و زمين، رحمان، رحيم، كبير متعال، و (از تو خواهم) بحق كنايت كه بحق و راستى فرود آمده و كلمات تامه‌ات و نور تام تو، و بعظمتت و اركانت».

و گويد: در حديث ديگرى است كه رسول خدا (ص) فرمود: هر كس بخواهد كه خداوند عز و جل قرآن و دانش را در دل او نهد اين دعا را (كه گذشت) با عسل سفيد در ظرف پاكى بنويسد سپس آن را با آب بارانى كه بزمين نرسيده باشد بشويد، و سه روز ناشتا بخورد كه ان شاء اللَّه قرآن را حفظ كند.