ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٧ - دعاى يعقوب عليه السلام هنگام سحر بود

نزد قرائت قرآن، و نزد گفتن أذان، و نزد آمدن باران، و نزد برخورد كردن دو صف (از مؤمنين و كفار) براى قتال.

٤-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: پدرم هر زمان بدرگاه خداوند حاجتى داشت در اين ساعت آن را ميخواست- يعنى هنگام زوال خورشيد- (و اول ظهر كه خورشيد از ميانه آسمان بطرف مغرب متمايل شود).

٥-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر گاه دل يكى از شما رقت كرد (و نرم شد) در آن حال دعا كند، زيرا دل تا پاك نشود رقت نكند.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: رقت ضد قساوت است و نشانه رقت دل گريه است، و حاصل اينكه رقت نشانه پاكى دل از دغلى و حسد و افكار باطله و خيالاتى است كه انسان را از توجه بخداى تعالى سرگرم كند، و خلوص و پاكى دل نشانه و سبب اجابت دعاء است.

٦-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: بهترين وقتى كه در آن خداى عز و جل را بخوانيد (و دعا بدرگاهش كنيد) سحرها است، و اين آيه را كه در باره گفتار حضرت يعقوب عليه السلام است تلاوت فرمود: «گفت بزودى آمرزش خواهم براى شما از پروردگار خود» (سوره يوسف آيه ٩٨) فرمود: (دعا كردن براى آنها را) بسحر تأخير انداخت (و موكول بوقت سحر كرد).

٧-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: پدرم هر گاه حاجتى از خدا طلب ميكرد آن را هنگام ظهر طلب ميكرد، و چون اراده آن را ميكرد چيزى مى‌آورد و صدقه ميداد، و مقدار كمى عطر ميزد و بمسجد