ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٩ - باب كسى كه در بروى برادر مؤمن خود ببندد

پيمان گرفته كه بدستوراتش عمل كنند و نواهى او را ترك نمايند، و چون دستور بوفاء بعهد داده و از خلف وعده نهى فرموده، پس آن كس كه خلف وعده كند با عهد خدا مخالفت كرده، سپس در تفسير آيه و شأن نزولش گفتار مفسرين و مختار خود را نقل فرموده كه جمعى گفته‌اند آيه در باره منافقين و مخالفين نازل شده و ذكر آن بطول انجامد و از وضع ترجمه و شرح ما خارج است.

٢-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده: هر كه بخدا و روز جزا ايمان دارد بايد بوعده كه ميدهد وفا كند.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اين دو حديث با قوت سندى كه دارند دلالت بر وجوب وفاء بعهد كنند و در حديث اول تهديد شديدى است و دلالت كند كه آيه در خلف وعده نازل شده و آن مشتمل بر تأكيدات و مبالغاتى است كه بضميمه حديث معتبر دلالت بر وجوب وفاء بوعده كند، با اينكه ظاهر كلمات بيشتر علماء شيعه اينست كه بوفاء بعهد مستحب است مگر اينكه وعده در ضمن عقد لازمى باشد، سپس بر دلالت آيه اشكالى ميكند و از آن جواب دهد كه ملخصش اينست كه اگر گفته شود در آيه احتمالاتى است خصوص با اينكه در اخبار شيعه و سنى آمده است كه آيه در باره منافقين و مخالفين نازل گرديده، در جواب گوئيم: كه سياق آيه عموميت دارد و مورد نزول، باعث تخصيص آيه نگردد، و پس از بيان اشكال و جواب در وجه اينكه بيشتر علماء شيعه وفاء بعهد را مستحب دانسته‌اند مطالبى بيان فرموده و كلماتى از دانشمندان ايراد كرده و در پايان براى وعده مراتبى بيان داشته كه در بعضى از آنها وفاء بعهد واجب و در بعضى مستحب است، و براى توضيح بيشتر بمرآة العقول مراجعه شود.

باب كسى كه در بروى برادر مؤمن خود ببندد

١-

مفضل بن عمر گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر مؤمنى كه ميانه او و مؤمن ديگر حجابى باشد خداى عز و جل ميان او و بهشت هفتاد هزار ديوار بلند بكشد كه بين هر دو ديوار هزار سال راه مسافت باشد.