ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٠٦ - باب اينكه هيچ گناهى با بودن ايمان زيان ندارد، و هيچ حسنه اى با بودن كفر سود ندهد

باب اينكه هيچ گناهى با بودن ايمان زيان ندارد، و هيچ حسنه‌اى با بودن كفر سود ندهد

١-

يعقوب بن شعيب گويد: بحضرت صادق عليه السلام عرضكردم: آيا براى كسى در برابر آنچه ميكند ثوابى بر خدا لازم باشد جز براى مؤمنان؟ فرمود: نه.

٢-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: كه موسى عليه السّلام بخضر (ع) گفت: من بواسطه مصاحبت و همدمى با تو حق و حرمتى پيدا كردم پس بايد بمن سفارشى كنى (و پندى دهى)؟ باو فرمود: ملازمت كن (و بچسب بدان) چيزى كه با وجود آن هيچ چيز تو را زيان نرساند چنانچه با چيز ديگرى جز آن هيچ چيز تو را سود ندهد (و آن ايمان است).

٣-

يوسف بن ثابت گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود: با وجود ايمان هيچ عملى زيان ندارد، و با كفر (نيز) هيچ عملى سود ندهد، آيا نبينى كه خدا فرمود: «و باز نداشت آنها را اينكه بخششهاشان پذيرفته شود جز اينكه ايشان بخدا و به پيغمبرش كافر شدند (تا آنكه فرمايد:) و مردمند در حالى كه كافر بودند».

توضيح‌

- اول اين آيات: آيه ٥٤ از سوره توبه است و آخر آن آخر آيه ١٢٥ از همان سوره است، و از اين روى مجلسى (ره) گويد: شايد در قرائت ائمه چنين بوده، و يا آنكه ممكن است نقل بمعنى شده چون همه آيات در وصف يك دسته است. (مترجم) گويد: «آخر آيه ٥٥ چنين است: وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ‌ پس ممكن است امام عليه السلام همين آيه شريفه (٥٥) را نقل بمعنى فرموده باشد».

٤-

امام صادق عليه السّلام فرمود: با ايمان هيچ كارى زيان ندارد، و هم چنين با كفر هيچ كردارى‌