ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٨٦ - رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله در هر روز هفتاد بار استغفار ميكرد

باب نادر ديگر

١-

ابن بكير گويد: از حضرت صادق عليه السلام از گفتار خداى عز و جل پرسيدم (كه فرمايد) «و هر چه مصيبت بشما رسد بواسطه آن چيزى است كه خودتان كرده‌ايد» حضرت (دنباله آيه را خواند و) فرمود: «و از بسيارى از گناهان بگذرد» (سوره شورى آيه ٣٠) گويد: من عرضكردم:

مقصودم دنباله آيه نبود (بلكه) بفرمائيد آنچه بعلى عليه السلام و آنان كه مانند او بودند از خاندانش رسيد از همين باب بود؟ (يعنى آنها چه كرده بودند كه آن همه مصيبت و بلا بدانها رسيد؟) فرمود:

همانا رسول خدا (ص) در هر روز بدون اينكه گناهى داشته باشد هفتاد بار استغفار ميكرد.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: پاسخ حضرت باينكه: «رسول خدا روزى هفتاد بار ...) دو احتمال دارد: اول اينكه چنانچه استغفار پيغمبر (ص) براى ريختن گناهى نبود بلكه براى بالا بردن درجه‌اش بوده است، همچنين گرفتارى و مصيبتهائى كه بعلى عليه السلام و خاندانش رسيده كفاره گناهان نبوده بلكه براى بالا رفتن درجات آنها و بسيارى ثوابشان بوده. دوم: اينكه مقصود اين است كه استغفار پيغمبر (ص) براى ترك اولى يا عدول از عبادت افضل بادنى و امثال اينها بوده است و ابتلاء آنها هم بهمين خاطر بوده، ولى معناى اول روشن‌تر است چنانچه خبر بعدى بآن دلالت كند.

٢-

على بن رئاب گويد از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم از تفسير گفتار خداى عز و جل «آنچه بشما از مصيبتها رسد براى آن چيزى است كه خودتان كرده‌ايد» بفرمائيد: آنچه بعلى و اهل بيت (معصومين او) عليهم السلام رسيد بخاطر كارى بود كه آنها كرده بودند، با اين كه آنان خاندان طهارت و هم معصوم (از گناه) بودند؟ فرمود: همانا رسول خدا (ص) در هر روز و شبى- بدون گناه- صد بار استغفار ميكرد و بسوى او توبه مينمود، همانا خداوند دوستان خود را بمصيبتها و پيش آمدها گرفتار كند تا بدان واسطه بدون گناه بآنها اجر و ثواب دهد.