ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٨٧ - باب اينكه خداوند بواسطه عمل كننده بلا را از ديگران دور كند

٣-

على بن ابراهيم در حديث مرفوعى (كه سندش بمعصوم رسد) حديث كند كه فرمود: هنگامى كه حضرت على بن الحسين (زين العابدين) عليهما السلام را نزد يزيد بن معاويه بردند و در برابر او نگهداشتند يزيد- كه خدايش از رحمت خود دور كرده- گفت: «و آنچه بشما مصيبت رسيد از آن چيزى بود كه خود كرديد» (و اين آيه شريفه را خواند) حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود: اين آيه در باره ما نيست، همانا در باره ما گفتار خداى عز و جل است (كه فرمايد:) «هيچ مصيبتى در زمين نرسد و نه بجانهاى شما جز اينكه در كتابى است پيش از آنكه آنها را بيافرينيم همانا اين بر خدا آسان است» (سوره حديد آيه ٢٢).

باب اينكه خداوند بواسطه عمل‌كننده (بلا را) از تارك عمل دور كند

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر آينه خداوند بخاطر آن كسى كه نماز ميخواند از شيعيان ما (بلا را) دفع كند از آن كسى كه نماز نميخواند از شيعيان ما و اگر همگى نماز را ترك كنند هر آينه (همگى آنها) هلاك شوند. و خداوند بخاطر آنكه زكاة دهد از شيعيان ما دفع كند از آنكه زكاة نمى‌پردازد و اگر همگى زكاة ندهند هلاك گردند، و همانا خداوند بخاطر آنكه از شيعيان ما حج كند از آنكه حج نكند (بلا را) دفع كند، و اگر بترك حج اتفاق كنند هر آينه هلاك شوند، و اينست گفتار خداى عز و جل: «و اگر نبود بر كنار كردن خداوند برخى را ببرخى ديگر هر آينه زمين تباه ميشد و ليكن خدا داراى فضل است بر همه جهانيان» (سوره بقره آيه ٢٥١) فرمود: بخدا سوگند اين آيه جز در