ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠٣ - باب گفتار در بامداد و شامگاه و ذكر پاره اى از تعقيبات نمازها

كرده‌اى نگهدارى كن، تو حكم كنى و بر تو حكومتى نيست، هر كه تو را دوست بدارد خوار نگردد برتر و بلند مقامى، منزهى اى پروردگار خانه كعبه، دعاى مرا بپذير، و آنچه بدان بدرگاهت تقرب جويم از نيكى آن را براى من چند برابر كن، و رحمتى از سوى خود با پاداش بزرگى بما بده، پروردگارا چه نيكو آزمايشم كردى و چه عطاى بزرگى بمن دادى، و چه عافيت طولانى بمن كرامت كردى و چه بسيار بر من (از گناهان) پوشاندى، پس از آن تو است سپاس بسيار و پاك و با بركت باندازه آنچه آسمانها و زمين بگيرد، و پر از آنچه خداى من خواهد، هر آن مقدار كه دوست دارد و خشنود شود و چنانچه شايسته ذات اوست كه صاحب جلالت و كرامت است».

٢٤-

حماد بن عثمان گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: هر كه هنگامى كه نماز صبح را ميخواند صد بار بگوئد:

«ما شاء اللَّه كان لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم»

در آن روز چيزى كه او را ناخوش آيد نبيند.

٢٥-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر كس پشت نماز صبح و نماز مغرب هفت بار بگويد:

بسم اللَّه الرحمن الرحيم، لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم»

خداى عز و جل از او هفتاد نوع از انواع بلا را دور كند كه آسانترين آنها بادهاى بد (چون عفونت اعضاى كه بوى بد دهد) و پيسى و ديوانگى است، و اگر شقى باشد از شقاوت بيرون آيد و (نامش) در (طومار) سعادتمندان نوشته شود.