ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٥ - باب شوخى و خنده
٣-
(مانند حديث (٢) است).
٤-
سماعه گويد: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم: كه مردى كه يك پيراهن بيش در تنش نيست مىتواند روى پا بنشيند؟ فرمود: اگر آن پيراهن عورتش را ميپوشاند عيب ندارد.
توضيح
- عربها در زمانهاى قديم معمولا يك پيراهن بلند بتن ميكردند و زير آن چيزى مانند شلوار نداشتهاند چنانچه اكنون نيز در ميان اعراب بدوى و چادرنشين چنين معمول است، از اين رو سماعة مىپرسد كه با چنين وضعى نشستن روى پا بآن كيفيت كه رانها بشكم چسبيده و زانوها با دو دست حلقه وار نگهدارى شده و خواه و ناخواه عورتين روى زمين قرار گيرد چگونه است؟ امام عليه السلام در پاسخ فرمود: كه اگر عورتش را بپوشاند عيبى ندارد.
٥-
حضرت صادق عليه السلام فرمود: روا نيست كه انسان در برابر خانه كعبه سر پا بنشيند.
باب شوخى و خنده
١-
معمر بن خلاد گويد: از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم: و عرضكردم: قربانت گردم مردى در ميان جمعى است و سخنى بميان آيد و آنها شوخى كنند و بخندند؟ فرمود: باكى نيست تا آنجا كه نباشد- و گمانم كه مقصودش فحش بود- (يعنى در صورتى كه بفحش و هرزه گوئى نكشد، و فحش در آن نباشد) سپس فرمود: همانا رسول خدا (ص) اين گونه بود كه عرب بيابانى نزدش مىآمد و هديهاى برايش مىآورد و همان جا ميگفت: بهاى هديه ما را بده، پس رسول خدا (ص) ميخنديد، و هر زمان كه اندوهگين