ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٣ - باب دشنام گوئى

٣-

از زيد روايت شده است كه حضرت صادق عليه السلام در باره اينكه در حديث آمده: «عورت مؤمن بر مؤمن حرام است» فرمود: اين نيست كه مؤمن برهنه شود و تو از او چيزى ببينى؟ همانا مقصود اين است كه بضرر او داستانى بگوئى يا او را غيبت كنى (و نسبت عيب باو دهى).

باب شماتت و شادكامى بگرفتارى مؤمن‌

١-

ابان بن عبد الملك از امام صادق عليه السّلام حديث كند كه آن حضرت فرمود: در گرفتارى برادر (دينى) خود اظهار شادى و شماتت مكن تا (در نتيجه) خداوند باو ترحم كند و آن گرفتارى را بسوى تو بگرداند. و فرمود: هر كس بمصيبتى كه ببرادر (دينيش) رسيده شادكام شود از دنيا نرود تا خودش گرفتار آن شود.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اينكه در ان حديث از اظهار شادى و شماتت نهى شده براى اينست كه بسا شادى در دل دشمن بى‌اختيار بيايد، و تكليف عامه مردم بر خلاف آن حرج (و دشوار) است و با شريعت سهلة منافات دارد.

باب دشنام گوئى‌

١-

از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه رسول خدا (ص) فرمود: دشنام گوى مؤمن مانند كسى است كه در پرتگاه هلاكت است.

شرح‌

- در لفظ «سباب» و «مشرف» مجلسى (ره) دو احتمال ذكر كرده يكى «سباب» بكسر سين‌