ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠١ - باب گفتار در بامداد و شامگاه و ذكر پاره اى از تعقيبات نمازها

كردم بعهد و وعده تو و ايمان بوعده‌ات دارم و تا آنجا كه بتوانم بعهدت وفا كنم،

و لا حول و لا قوة الا باللَّه وحده لا شريك له‌

، و گواهى دهم كه محمد بنده و رسول او است، بامداد كردم بر فطرت اسلام و كلمه اخلاص و بر ملت ابراهيم و دين محمد، و ان شاء اللَّه بهمين عقيده زنده باشم و بميرم، بار خدايا تا هر چه مرا زنده دارى بدان زنده بدار، و چون مرا بميرانى بهمين بميران، و آنگاه كه مرا برانگيزى بهمين برانگيزانم، و من بدان وسيله خوشنودى تو و پيروى از راه تو را ميجويم، تو را پشتيبان خود ساخته و كارم را بتو واگذاردم، آل محمد پيشوايان منند و پيشوايانى جز آنها ندارم، بآنها اقتداء كنم و آنان را دوست و سرپرست خود دانم و از ايشان پيروى كنم، بار خدايا آنان را اولياء (دوستان و سرپرستان) من در دنيا و آخرت قرار ده، و مرا چنان كن كه دوستانشان را دوست، و دشمنانشان را دشمن گيرم در دنيا و آخرت و مرا با پدرانم بصالحين ملحق ساز.

توضيح‌

- اين دعا چنانچه از جملات آن معلوم است از دعاهاى صبح است و مرحوم فيض (ره) نيز آن را در وافى در دعاهاى صبح ذكر كرده است.

٢٢-

صفوان از شخصى نقل ميكند كه او گويد بامام صادق عليه السلام عرضكردم: بمن دعائى بياموز كه هر گاه صبح كردم و هر گاه شام نمودم آن را بگويم، گويد: فرمود: بگو:

«الحمد للَّه الذى يفعل ما يشاء و لا يفعل ما يشاء غيره، الحمد للَّه كما يحب اللَّه ان يحمد الحمد كما هو اهله، اللهم ادخلنى في كل خير ادخلت فيه محمد و آل محمد، و اخرجنى من كل سوء اخرجت منه محمدا و آل محمد و صلى اللَّه على محمد و آل محمد»

.