ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٥٢ - باب كسى كه رفاقت و همنشينى با او لازم است

٤-

ابن مسكان از مردى از اهل جبل كه نامش را نگفته از حضرت صادق عليه السلام حديث كند كه فرمود: بر تو باد (كه رفاقت كنى) با دوستان ديرين (كه آنها را آزمايش كرده‌اى) و بپرهيز از هر (رفيق) تازه پيمان شكن كه پناه ندهد و عهد و ميثاقى نشناسد و از استوارترين مردمان در پيش خود بر حذر باش (كه ممكن است روزى دشمنت شود).

٥-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: محبوبترين برادرانم نزد من كسى است كه عيبهاى مرا پيش من هديه آورد (و آنها را بمن گوشزد كند).

٦-

و نيز فرمود عليه السلام: دوستى از روى راستى و درستى نباشد جز با شرائط آن پس هر كه در او آن شرائط يا پاره‌اى از آنها باشد او را اهل چنين دوستى بدان و كسى كه چيزى از آن شرائط در او نباشد او را باين گونه دوستى نسبت مده.

اولش اينكه نهان و عيانش براى تو يكسان باشد.

دوم اينكه زيب و زينت تو را زينت خود داند، و زشتى تو را زشتى خود شمرد.

سوم اينكه رياست و دارائى حالش را نسبت بتو تغيير ندهد.

چهارم اينكه از آنچه توانائى دارد نسبت بتو دريغ نكند.

پنجم- كه همه اين خصلت‌ها را در بردارد- اينكه هنگام بيچارگى و پيش آمدهاى ناگوار تو را رها نكند.