ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧٣ - باب در آنچه خداى عز و جل هنگام توبه آدم عليه السّلام باو عطا فرمود

شرح‌

- يعنى اين مهلت كه من گفتم مخصوص بمؤمن است و شامل كافر و مخالف نيست.

١٠-

و نيز حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كس روزى صد بار بگويد:

«استغفر اللَّه»

خداى عز و جل براى او هفتصد گناه بيامرزد، و در آن بنده‌اى كه روزى هفتصد گناه كند خيرى نيست.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: «هفتصد گناه او را مى‌آمرزد» يعنى از گناهانى كه در آن روز كرده است، سپس فرمود. «و خيرى نيست در بنده ...» تا بنده باين كلام مغرور نگردد و روزى هفتصد گناه كند زيرا چنين كسى خيرى در او نيست و موفق باستغفار و توبه نگردد، و گناه در اين حديث شامل صغيره و كبيره و مخلوط از هر دوى آنها گردد.

باب در آنچه خداى عز و جل هنگام توبه آدم عليه السّلام باو عطا فرمود

١-

ابن بكير از حضرت صادق يا حضرت باقر عليهما السّلام حديث كند كه فرمود: همانا آدم عليه السّلام عرضكرد: پروردگارا شيطان را بر من مسلط كردى، و چون خون (كه در رگهاى من جريان دارد) او را بر من چيره كردى پس براى من هم چيزى مقرر فرما، خداوند فرمود: اى آدم قرار دادم براى تو كه هر يك از فرزندانت آهنگ گناهى كند بر او نوشته نشود، و اگر انجام داد يك گناه بر او نوشته شود، و هر كه آهنگ كار نيكى كرد اگر آن را انجام نداد يك حسنه براى او نوشته شود، و اگر انجام داد ده حسنه برايش نوشته شود، عرضكرد: پروردگارا برايم بيفزا، فرمود: برايت مقرر ساختم كه هر يك از فرزندانت گناهى كند سپس براى آن آمرزش خواهد برايش بيامرزم، عرضكرد:

پروردگارا برايم بيفزا، فرمود: براى آنها توبه قرار دادم- يا فرمود: توبه را براى ايشان گستردم-