ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٨٦ - با پنج كس همنشينى مكن

آنها چه كسانند؟ فرمود: بپرهيز از همراهى و رفاقت با دروغگو زيرا او بمنزله سرابى است كه دور را بتو نزديك و نزديك را بتو دور سازد، و بپرهيز از رفاقت با فاسق زيرا او ترا بفروشد بلقمه‌اى از خوراكى يا كمتر از آن، و بپرهيز از رفاقت با بخيل زيرا او دست از كمك بتو بوسيله مالش بردارد آنگاه كه تو بينهايت بدان نيازمندى، و بپرهيز از رفاقت با احمق زيرا او ميخواهد بتو سود رساند (و بواسطه حماقتش) بتو زيان رساند، و بپرهيز از رفاقت با قاطع رحم زيرا من يافتم او را كه در سه جاى قرآن باو لعن شده است: خداى عز و جل فرموده است: «پس آيا اميد داريد كه هر گاه بسرپرستى گمارده شديد آنكه تبهكارى كنيد در زمين و قطع رحم كنيد، آنانند كه خداوند لعنتشان كرده پس كرشان ساخت و چشم‌هاى آنها را كور كرد» (سوره محمد آيه ٢٣) و نيز فرموده است: «آنان كه مى‌شكنند پيمان خدا را پس از بستنش و ميبرند آنچه خداوند دستور داده كه پيوند باشد، و تبهكارى كنند در زمين آنان را است لعنت و براى ايشان است بدى آن سراى» (سوره رعد آيه ٢٤) و در سوره بقره (آيه ٢٧) فرموده است: «آنان كه پيمان خدا را پس از بستنش بشكنند و ببرند آنچه را خداوند دستور پيوندش داده و فساد كنند در زمين همانا آنانند زيان‌كاران».

٨-

شعيب عقرقوفى گويد: پرسيدم از حضرت صادق عليه السلام از گفتار خداى عز و جل (كه فرمايد): «و بتحقيق فروآورده است بر شما در كتاب كه اگر شنيديد بآيات خدا كفرورزى مى‌شود يا استهزاء