ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٤١ - باب اجتماع براى دعا كردن

پس خداوند عوضش را بدهد و اوست بهترين روزى دهندگان» (سوره سبأ آيه ٣٩) و من انفاق كنم (و بدهم ولى عوضى (براى آن) نبينم؟ فرمود: آيا پندارى كه خداى عز و جل خلاف وعده خود كند؟ عرضكردم:

نه، فرمود: پس اين از چيست؟ عرضكردم: ندانم، فرمود: اگر هر آينه يكى از شماها مالى را از راه حلالش بدست آورد، و آن را در راه حلالش انفاق كند (و بدهد) هيچ درهمى از آن انفاق نكند جز اينكه بر آن عوض داده شود.

توضيح‌

- انفاق در لغت عرب بمعناى خرج كردن و بخشيدن يا دادن مال بكسى و نفقه دادن و امثال اين معانى است، و در اين آيه شريفه طبرسى (ره) در مجمع البيان گويد: يعنى آنچه از مال خود را در راه خير صرف كنيد پس خداى سبحان عوض آن را بشما عطا فرمايد، اما در دنيا باينكه نعمت شما را افزون كند، و اما در آخرت پاداش آن بهشت است، و كلبى گفته: آنچه در راه خير صدقه دهيد خداوند عوض آن را بشما بدهد يا در دنيا و يا براى آخرتتان ذخيره كند، و جابر از پيغمبر (ص) حديث كند كه فرمود:

هر كار معروفى صدقه است و هر چه مرد بوسيله آن آبروى خود را نگهدارد صدقه است، و هر چه انسان خرج كند خدا ضامن عوض آن است مگر آنچه در بنا و نافرمانى باشد.

٩-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر كه شاد شود كه دعايش باجابت رسد بايد كسب خود را پاك و حلال كند.

باب اجتماع براى دعا كردن‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هيچ چهل نفر مردى براى دعا نزد هم اجتماع نكنند و خداى عز و جل را در كارى نخوانند (و دعا نكنند) جز اينكه خداوند دعاى آنها را مستجاب كند، پس اگر چهل نفر نبودند، و چهار نفر بودند (نزد هم جمع شوند و) ده بار خداى عز و جل را بخوانند خداوند