ترجمه اصول کافي شيخ کليني
(١)
باب دوستى دنيا و حرص بر آن
٢ ص
(٢)
بهترين اعمال بغض دنيا است
٥ ص
(٣)
داستانى از حضرت عيسى عليه السلام و حواريين
٦ ص
(٤)
اندوه دنيا باعث گرفتارى و پريشانى است
٨ ص
(٥)
باب طمع
٩ ص
(٦)
باب ناسازگارى
١٠ ص
(٧)
باب بدخوئى
١١ ص
(٨)
بدخويى كردار را تباه سازد
١٢ ص
(٩)
باب سفاهت
١٢ ص
(١٠)
باب بدزبانى
١٤ ص
(١١)
خدا بهشت بر شخص بد زبان حرام كرده
١٤ ص
(١٢)
داستانى از امام صادق عليه السلام
١٥ ص
(١٣)
باب كسى كه براى بديش از او پرهيز كنند
١٨ ص
(١٤)
باب تجاوز كارى، و ستمگرى، و سركشى
١٩ ص
(١٥)
باب فخر و كبر
٢٠ ص
(١٦)
باب قساوت و سختى دلى
٢٢ ص
(١٧)
باب ظلم و ستم كردن
٢٣ ص
(١٨)
باب پيروى از هواى نفس
٣٠ ص
(١٩)
باب مكر و بيوفائى و فريبكارى
٣٢ ص
(٢٠)
باب دروغ
٣٤ ص
(٢١)
كليد همه بديها دروغ است
٣٥ ص
(٢٢)
نشانه دروغگو
٣٦ ص
(٢٣)
تفسير كفتار حضرت ابراهيم و يوسف عليهما السلام
٣٨ ص
(٢٤)
سه جا است كه دروغ جايز است
٤٠ ص
(٢٥)
باب شخص دو زبان و دورو
٤٢ ص
(٢٦)
باب قهر كردن و جدائى از برادر دينى
٤٣ ص
(٢٧)
قهر كردن تا سه روز است
٤٤ ص
(٢٨)
باب قطع رحم
٤٦ ص
(٢٩)
سه چيز وبال آن در دنيا بصاحبش مى رسد
٤٧ ص
(٣٠)
باب عقوق و آزردن پدر و مادر
٤٩ ص
(٣١)
عاق والدين بوى بهشت را نشنود
٤٩ ص
(٣٢)
باب بيزارى از نسب
٥١ ص
(٣٣)
باب كسى كه مسلمانان را آزار كند و خوارشان شمارد
٥١ ص
(٣٤)
معناى ترديد خدا (در حديث وما ترددت في شى ء ) و معناى (كنت سمعه الذى يسمع به )
٥٤ ص
(٣٥)
باب كسى كه دنبال عيبجوئى و لغزش مؤمنان است
٥٧ ص
(٣٦)
باب سرزنش
٥٩ ص
(٣٧)
باب غيبت و بهتان
٥٩ ص
(٣٨)
معناى غيبت
٦٠ ص
(٣٩)
فرق ميان غيبت و بهتان
٦٢ ص
(٤٠)
باب داستان سرائى بر ضرر مؤمن
٦٢ ص
(٤١)
باب شماتت و شادكامى بگرفتارى مؤمن
٦٣ ص
(٤٢)
باب دشنام گوئى
٦٣ ص
(٤٣)
باب تهمت و بدگمانى
٦٦ ص
(٤٤)
باب كسى كه براى برادر دينى خود خيرانديشى نكند
٦٧ ص
(٤٥)
باب خلف وعده
٦٨ ص
(٤٦)
باب كسى كه در بروى برادر مؤمن خود ببندد
٦٩ ص
(٤٧)
داستانى از بنى اسرائيل
٧٠ ص
(٤٨)
باب كسى كه برادر دينيش از او كمك بخواهد و او كمكش ندهد
٧١ ص
(٤٩)
باب كسى كه مؤمنى را از چيز خود يا ديگرى منع كند
٧٢ ص
(٥٠)
باب كسى كه مؤمنين را بترساند
٧٤ ص
(٥١)
باب سخن چينى
٧٥ ص
(٥٢)
باب فاش كردن اسرار مذهب
٧٦ ص
(٥٣)
باب كسى كه بخاطر فرمان بردارى بندگان نافرمانى خدا كند
٧٩ ص
(٥٤)
باب عقوبتهاى سريع گناهان
٨١ ص
(٥٥)
باب همنشينى با گنهكاران
٨٢ ص
(٥٦)
داستانى از هم نشينى در بنى اسرائيل
٨٣ ص
(٥٧)
معناى بدعت (در ترجمه)
٨٤ ص
(٥٨)
با سه كس همنشينى روا نيست
٨٥ ص
(٥٩)
با پنج كس همنشينى مكن
٨٦ ص
(٦٠)
سه مجلس است كه خدا آنها را دشمن دارد
٨٧ ص
(٦١)
باب اصناف مردم
٩٠ ص
(٦٢)
مردم بر شش گونه هستند
٩٠ ص
(٦٣)
باب كفر
٩٣ ص
(٦٤)
تارك الصلاة كافر است
٩٥ ص
(٦٥)
كفر جلوتر از شرك بوده
٩٧ ص
(٦٦)
شك در باره خدا و رسول موجب كفر است
٩٨ ص
(٦٧)
پيروى على عليه السلام موجب خوارى و نافرمانيش كفر است
١٠٠ ص
(٦٨)
باب اقسام كفر
١٠٢ ص
(٦٩)
باب ستونهاى كفر و شعبه هاى آن
١٠٤ ص
(٧٠)
باب صفت نفاق و منافق
١٠٧ ص
(٧١)
باب شرك
١١٣ ص
(٧٢)
باب شك
١١٦ ص
(٧٣)
داستانى از بنى اسرائيل
١١٩ ص
(٧٤)
باب گمراهى (يا گمراهان)
١٢٠ ص
(٧٥)
شبهة زراره درباره اهل سنت و جواب امام عليه السلام
١٢٢ ص
(٧٦)
باب مستضعف (ناتوان در دين)
١٢٦ ص
(٧٧)
باب آنان كه باميد خدايند و كارشان با خدا است
١٣١ ص
(٧٨)
باب اصحاب اعراف
١٣٢ ص
(٧٩)
باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد
١٣٣ ص
(٨٠)
در بيان حال اهل روم و شام و اهل مكه
١٣٤ ص
(٨١)
باب/ مؤلفة قلوبهم/ (دل بدست آورده گان)
١٣٦ ص
(٨٢)
باب در اشتراك منافقين و گمراهان و شيطان (با مؤمنين و فرشتگان) در دعوت الهيه
١٣٩ ص
(٨٣)
باب در تفسير گفتار خداى تعالى «و برخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند»
١٣٩ ص
(٨٤)
باب كمتر چيزى كه بنده بسبب آن مؤمن شود و يا كافر و يا گمراه گردد
١٤١ ص
(٨٥)
در اينكه بنى اميه در تعليم ايمان آزاد گذاردند
١٤٣ ص
(٨٦)
باب ثبوت ايمان و اينكه آيا رواهست خدا ايمان را از كسى بگيرد؟
١٤٤ ص
(٨٧)
باب آنان كه ايمان عاريه دارند
١٤٥ ص
(٨٨)
باب در نشانه عاريت دار (ايمان)
١٤٨ ص
(٨٩)
باب سهو دل (و غفلت و فراموشى آن)
١٤٨ ص
(٩٠)
باب در تيرگى دل منافق گر چه زبان آور (و سخنور) باشد و روشنى دل مؤمن گر چه دلها بر چهار گونه يا بر سه گونه اند
١٥٢ ص
(٩١)
باب در تغييرات حالات دل
١٥٣ ص
(٩٢)
باب وسوسه و حديث نفس
١٥٥ ص
(٩٣)
باب اعتراف بگناهان و پشيمانى از آنها
١٥٧ ص
(٩٤)
باب پنهان داشتن گناهان
١٦٠ ص
(٩٥)
باب كسى كه آهنگ كار نيك يا كار بد كند
١٦٠ ص
(٩٦)
معناى حديث «من هم بحسنة و من هم بسيئة
١٦١ ص
(٩٧)
باب توبه
١٦٣ ص
(٩٨)
معناى توبه نصوح
١٦٥ ص
(٩٩)
داستان داود عليه السلام و دانيال
١٦٩ ص
(١٠٠)
باب استغفار (آمرزش خواهى) از گناه
١٧٠ ص
(١٠١)
باب در آنچه خداى عز و جل هنگام توبه آدم عليه السّلام باو عطا فرمود
١٧٣ ص
(١٠٢)
باب لمم گناهان خرد، يا سبك از نظر عقاب
١٧٥ ص
(١٠٣)
باب در اينكه گناهان بر سه گونه اند
١٧٨ ص
(١٠٤)
باب شتاب در كيفر گناه
١٧٩ ص
(١٠٥)
داستانى از بنى اسرائيل
١٨٢ ص
(١٠٦)
باب در تفسير گناهان
١٨٤ ص
(١٠٧)
باب نادر
١٨٥ ص
(١٠٨)
باب نادر ديگر
١٨٦ ص
(١٠٩)
رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله در هر روز هفتاد بار استغفار ميكرد
١٨٦ ص
(١١٠)
باب اينكه خداوند بواسطه عمل كننده بلا را از ديگران دور كند
١٨٧ ص
(١١١)
باب اينكه نكردن گناه آسانتر از توبه كردن است
١٨٨ ص
(١١٢)
باب استدراج (و غافلگير كردن) بآهستگى و تدريج
١٨٨ ص
(١١٣)
باب محاسبه (و حساب كردن) عمل
١٨٩ ص
(١١٤)
چرا از مرگ گريزانيم
١٩٧ ص
(١١٥)
روزگار دراز و كوتاه است و معناى آن
١٩٨ ص
(١١٦)
باب كسى كه مردم را عيب كند (يا عيب مردمان گويد)
٢٠٠ ص
(١١٧)
باب اينكه مسلمان بآنچه در جاهليت كرده است مؤاخذه نشود
٢٠١ ص
(١١٨)
باب در اينكه كفر (پس از ايمان) و توبه از آن، عمل گذشته (پيش از كفر) را باطل نكند
٢٠٢ ص
(١١٩)
باب معاف شده گان از بلا
٢٠٣ ص
(١٢٠)
باب آنچه از امت برداشته شده
٢٠٣ ص
(١٢١)
معناى برداشتهه شدن نسيان و خطا وطيره و وسوسه و حسد
٢٠٤ ص
(١٢٢)
باب اينكه هيچ گناهى با بودن ايمان زيان ندارد، و هيچ حسنه اى با بودن كفر سود ندهد
٢٠٦ ص
(١٢٣)
باب فضيلت دعا و تشويق كردن بر آن
٢١٠ ص
(١٢٤)
باب اينكه دعا سلاح مؤمن است
٢١٣ ص
(١٢٥)
باب اينكه دعا بلا و قضا را دفع ميكند
٢١٥ ص
(١٢٦)
باب اينكه دعا شفاء و درمان هر دردى است
٢١٧ ص
(١٢٧)
باب اينكه هر كه دعا كند مستجاب گردد
٢١٧ ص
(١٢٨)
چرا بسيارى از دعاها باجابت نرسد
٢١٨ ص
(١٢٩)
باب اينكه براى دعا بمؤمن الهام شود
٢١٩ ص
(١٣٠)
باب پيش افتادن در دعا
٢١٩ ص
(١٣١)
باب يقين داشتن (باجابت) در حال دعا
٢٢١ ص
(١٣٢)
باب اقبال (و رو آوردن و توجه) بدعا
٢٢١ ص
(١٣٣)
باب پافشارى كردن و اصرار در دعا و انتظار اجابت
٢٢٣ ص
(١٣٤)
باب نام بردن حاجت در دعا
٢٢٥ ص
(١٣٥)
باب پنهان كردن دعا
٢٢٥ ص
(١٣٦)
باب اوقات و حالاتى كه اميد اجابت دعا در آنها رود
٢٢٦ ص
(١٣٧)
دعاى يعقوب عليه السلام هنگام سحر بود
٢٢٧ ص
(١٣٨)
باب رغبت و رهبت و تضرع و تبتل و ابتهال و استعاذه و مسألت
٢٢٩ ص
(١٣٩)
مجلسى (ره) گويد
٢٣١ ص
(١٤٠)
باب گريه
٢٣٣ ص
(١٤١)
همه چشمها در قيامت گريانند جز سه چشم
٢٣٤ ص
(١٤٢)
دستور تباكى كردن
٢٣٥ ص
(١٤٣)
باب ستايش و ثناء پيش از دعا
٢٣٦ ص
(١٤٤)
وجه اينكه گاهى دعا باجابت نرسد
٢٤٠ ص
(١٤٥)
باب اجتماع براى دعا كردن
٢٤١ ص
(١٤٦)
باب عموميت دادن در دعا (و براى همه دعا كردن)
٢٤٢ ص
(١٤٧)
باب كسى كه اجابت دعايش بتأخير افتد
٢٤٣ ص
(١٤٨)
جهاتى كه در تأخير اجابت دعا است
٢٤٤ ص
(١٤٩)
گاهى اجابت دعا تا بيست سال بلكه تا چهل سال بتأخير افتد
٢٤٥ ص
(١٥٠)
باب (ذكر) صلوات در دعا و غير آن
٢٤٧ ص
(١٥١)
صلوات را با صداى بلند بفرستيد
٢٥١ ص
(١٥٢)
چيزى در ميزان سنگين تر از صلوات نيست
٢٥٢ ص
(١٥٣)
باب آنچه لازم است از ذكر خداى عز و جل در هر مجلسى
٢٥٤ ص
(١٥٤)
باب بسيار ذكر خداى عز و جل كردن
٢٥٧ ص
(١٥٥)
ذكر خدا كردن حد و اندازه ندارد
٢٥٨ ص
(١٥٦)
باب اينكه صاعقه (آتشى كه در رعد و برق شديد از آسمان فرو ريزد) شخص ذاكر را نگيرد
٢٦٠ ص
(١٥٧)
باب سرگرم شدن بذكر خدا
٢٦١ ص
(١٥٨)
باب ذكر خداى عز و جل در نهان
٢٦١ ص
(١٥٩)
باب ذكر خداى عز و جل در ميان غافلان (و بى خبران از حق)
٢٦٣ ص
(١٦٠)
باب تحميد (يعنى ستايش كردن) و تمجيد (يعنى ببزرگى و نيكى ستودن
٢٦٣ ص
(١٦١)
باب استغفار (آمرزشخواهى)
٢٦٥ ص
(١٦٢)
باب تسبيح (سبحان اللَّه گفتن) و تهليل (لا اله الا الله گفتن) و تكبير (الله اكبر گفتن)
٢٦٧ ص
(١٦٣)
باب دعا براى برادران (دينى) در پشت سر آنان
٢٦٩ ص
(١٦٤)
باب كسى كه دعايش مستجاب شود
٢٧٢ ص
(١٦٥)
باب كسى كه دعايش باجابت نرسد
٢٧٤ ص
(١٦٦)
باب نفرين بر دشمن
٢٧٦ ص
(١٦٧)
باب (مباهله) يعنى لعن كردن و نفرين كردن بيكديگر)
٢٧٩ ص
(١٦٨)
باب آنچه خداى تبارك و تعالى خود را بدان تمجيد كرده است
٢٨١ ص
(١٦٩)
باب (ثواب) كسى كه لا اله الا الله بگويد
٢٨٣ ص
(١٧٠)
باب كسى كه بگويد لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر
٢٨٤ ص
(١٧١)
باب كسى كه بگويد لا اله الا اللَّه وحده وحده وحده
٢٨٥ ص
(١٧٢)
باب كسى كه ده بار بگويد لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له
٢٨٥ ص
(١٧٣)
باب كسى كه بگويد اشهد ان لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله
٢٨٦ ص
(١٧٤)
باب كسى كه در هر روز ده بار بگويد اشهد ان لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له الها واحدا احدا صمدا لم يتخذ صاحبة و لا ولدا
٢٨٦ ص
(١٧٥)
باب كسى كه ده بار بگويد يا اللَّه يا اللَّه
٢٨٧ ص
(١٧٦)
باب كسى كه بگويد لا اله الا اللَّه حقا حقا
٢٨٧ ص
(١٧٧)
باب هر كس كه «يا رب يا رب» بگويد
٢٨٨ ص
(١٧٨)
باب كسى كه بگويد لا اله الا اللَّه مخلصا
٢٨٨ ص
(١٧٩)
باب كسى كه بگويد ما شاء اللَّه لا حول و لا قوة الا باللَّه
٢٨٩ ص
(١٨٠)
باب كسى كه بگويد استغفر اللَّه الذى لا اله الا هو الحى القيوم ذو الجلال و الاكرام و اتوب اليه
٢٩٠ ص
(١٨١)
باب گفتار در بامداد و شامگاه و ذكر پاره اى از تعقيبات نمازها
٢٩٠ ص
(١٨٢)
دعائى جهت پيش از خورشيد زدن و پيش از غروب و واجب بودن آن از نظر ظاهر حديث و معناى حديث
٣٠٥ ص
(١٨٣)
باب دعاى هنگام خوابيدن و هنگام بيدار شدن
٣١٠ ص
(١٨٤)
دعاى احتلام
٣١١ ص
(١٨٥)
هر كه پيش از خواب صد بار قل هو الله بخواند
٣١٤ ص
(١٨٦)
باب دعاى هنگام بيرون رفتن از منزل
٣١٦ ص
(١٨٧)
شرح دعاى «اللهم ان عرضى لك اليوم »
٣١٧ ص
(١٨٨)
باب دعا پيش از نماز
٣٢٢ ص
(١٨٩)
باب دعا دنبال نمازها
٣٢٣ ص
(١٩٠)
باب دعا براى روزى
٣٣١ ص
(١٩١)
باب دعا براى دين و وام
٣٣٦ ص
(١٩٢)
باب دعا براى رفع اندوه و سختى و غم و دلتنگى و ترس
٣٣٨ ص
(١٩٣)
دعاى يوسف كه بدان از چاه بيرون آمد
٣٣٩ ص
(١٩٤)
دعائى كه حضرت صادق عليه السلام هنگام ورود به منصور خواند
٣٤٣ ص
(١٩٥)
دعائى كه رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله در جنگ احزاب خواند
٣٤٦ ص
(١٩٦)
باب دعا براى دردها و بيماريها
٣٥٠ ص
(١٩٧)
باب حرز و تعويذ
٣٥٧ ص
(١٩٨)
دستور براى امان بودن از زدن عقرب
٣٥٩ ص
(١٩٩)
دستور براى امان بودن از كك
٣٦٠ ص
(٢٠٠)
دستور براى امان بودن از جن زدگى بچها
٣٦١ ص
(٢٠١)
باب دعا هنگام خواندن قرآن
٣٦٣ ص
(٢٠٢)
باب دعا براى حفظ كردن قرآن
٣٦٦ ص
(٢٠٣)
باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت
٣٦٨ ص
(٢٠٤)
آمدن قرآن در قيامت بصورت انبياء
٣٩٤ ص
(٢٠٥)
استشفاء بقرآن براى درد سينه
٤٠٠ ص
(٢٠٦)
باب فضيلت آن كس كه قرآن را بكار بندد
٤٠٤ ص
(٢٠٧)
باب كسى كه بسختى قرآن را ياد گيرد
٤٠٩ ص
(٢٠٨)
توضيح
٤٠٩ ص
(٢٠٩)
باب كسى كه قرآن را حفظ كرده سپس فراموش كند
٤١٠ ص
(٢١٠)
باب در خواندن قرآن
٤١٢ ص
(٢١١)
باب خانه هائى كه در آنها قرآن خوانده شود
٤١٣ ص
(٢١٢)
باب ثواب خواندن قرآن
٤١٤ ص
(٢١٣)
باب دستور به خواندن قرآن از روى آن
٤١٧ ص
(٢١٤)
باب شمرده و هموار خواندن قرآن با آواز خوش
٤١٨ ص
(٢١٥)
باب كسى كه هنگام خواندن قرآن خود را بغش ميزند
٤٢١ ص
(٢١٦)
باب مدت خواندن يك ختم قرآن
٤٢٢ ص
(٢١٧)
باب اينكه قرآن بهمانسان كه نازل گرديده بالا رود نه بدانسان كه خوانند
٤٢٤ ص
(٢١٨)
باب فضيلت برخى از سوره ها و آيات قرآن
٤٢٥ ص
(٢١٩)
فضيلت سوره قدر و قل هو الله و آية الكرسى
٤٢٧ ص
(٢٢٠)
فضيلت سوره تكاثر و حمد و فلق و ناس
٤٢٩ ص
(٢٢١)
آياتى از قرآن براى امان بودن از سوختن و غرق و دزدى
٤٣١ ص
(٢٢٢)
فضيلت سوره اذا زلزلت
٤٣٤ ص
(٢٢٣)
باب نوادر
٤٣٥ ص
(٢٢٤)
نزول قرآن مطابق مثل معروف «اياك اعنى »
٤٣٩ ص
(٢٢٥)
برخى از روايات كه اشعار بتحريف دارد و معناى آنها در پاورقى و بحثى درباره تحريف قرآن از مترجم
٤٤٠ ص
(٢٢٦)
آيه سوره كهف را هر كه بخواند هر ساعت شب بخوابد بيدار مى شود
٤٤٣ ص
(٢٢٧)
حديثى درباره مصحف على عليه السلام و بحثى در پاورقى از مترجم
٤٤٤ ص
(٢٢٨)
باب اندازه واجب در معاشرت
٤٤٧ ص
(٢٢٩)
باب خوش سلوكى با مردم
٤٤٩ ص
(٢٣٠)
باب كسى كه رفاقت و همنشينى با او لازم است
٤٥١ ص
(٢٣١)
باب كسى كه همنشينى و رفاقت با او بد است
٤٥٣ ص
(٢٣٢)
با پنج كس هم نشين مشو
٤٥٥ ص
(٢٣٣)
باب دوستى كردن با مردم
٤٥٧ ص
(٢٣٤)
آگاه كردن مرد برادر (دينى) خود را بدوستيش
٤٥٨ ص
(٢٣٥)
باب سلام كردن
٤٥٩ ص
(٢٣٦)
باب آنكه بايد آغاز سلام كند
٤٦٢ ص
(٢٣٧)
باب اينكه چون يكتن از ميان يك گروه سلام كرد از ديگران كافى است و چون يكى از ميان يك گروه جواب داد از ديگران كافى است
٤٦٣ ص
(٢٣٨)
باب سلام كردن به زنها
٤٦٤ ص
(٢٣٩)
باب سلام كردن بر سائر ملتها
٤٦٤ ص
(٢٤٠)
جواب سلام يهودى و مسيحى و مشرك
٤٦٥ ص
(٢٤١)
دست دادن با كفار
٤٦٧ ص
(٢٤٢)
باب نامه نوشتن مسلمان با اهل ذمه (يهود و نصارى و مجوس)
٤٦٨ ص
(٢٤٣)
باب چشم پوشى و گذشت
٤٦٨ ص
(٢٤٤)
باب نادر
٤٦٩ ص
(٢٤٥)
باب عطسه و جوابى كه هنگام عطسه زدن كسى بايد گفت
٤٧٠ ص
(٢٤٦)
باب لازم بودن احترام از مسلمان ريش سفيد و سالخورده
٤٧٨ ص
(٢٤٧)
باب گرامى داشتن شخص كريم و بزرگوار
٤٧٩ ص
(٢٤٨)
باب حق شخص وارد
٤٨٠ ص
(٢٤٩)
باب اينكه مجلسها امانت است
٤٨٠ ص
(٢٥٠)
باب سر بگوشى صحبت كردن
٤٨١ ص
(٢٥١)
باب كيفيت نشستن
٤٨٢ ص
(٢٥٢)
باب تكيه دادن (بر دستها) و روى پا نشستن
٤٨٤ ص
(٢٥٣)
باب شوخى و خنده
٤٨٥ ص
(٢٥٤)
مؤمن مزاح است
٤٨٦ ص
(٢٥٥)
باب حق همسايگى
٤٨٩ ص
(٢٥٦)
داستان يعقوب و سبب بلاى او
٤٩١ ص
(٢٥٧)
دستورى براى آسوده شدن از آزار همسايه
٤٩٢ ص
(٢٥٨)
باب حد همسايگى
٤٩٣ ص
(٢٥٩)
باب خوش رفاقتى و حق رفيق در سفر
٤٩٤ ص
(٢٦٠)
داستانى از همسفر شدن على عليه السلام با شخص ذمى
٤٩٥ ص
(٢٦١)
باب نوادر
٤٩٦ ص
(٢٦٢)
باب نامه نوشتن بهمديگر
٤٩٥ ص
(٢٦٣)
باب نهى از سوزاندن كاغذهاى نوشته
٤٩٩ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص

ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٢٧ - فضيلت سوره قدر و قل هو الله و آية الكرسى

سوره بقره را بخواند در جان و مالش بدى نبيند و هيچ شيطانى باو نزديك نشود، و قرآن را فراموش نكند.

٦-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: هر كس سوره‌ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ را بخواند و آوازش را (هنگام خواندن آن) بلند كند مانند كسى است كه شمشير در راه خدا كشيده، و هر كس آن را آهسته بخواند مانند كسى است كه در راه خدا در خون خود بغلطد، و هر كس ده بار آن را بخواند باندازه هزار گناه از گناهانش آمرزيده شود.

٧-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: كه پدرم صلوات اللَّه عليه ميفرمود: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ يك سوم قرآنست و قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ‌ يك چهارم آن است.

٨-

ابراهيم بن مهزم از مردى حديث كند كه شنيد از حضرت أبى الحسن عليه السلام كه ميفرمود:

هر كس آية الكرسى را در وقت خواب بخواند از درد فلج نترسد ان شاء اللَّه، و هر كه پشت سر هر نماز واجب آن را بخواند هيچ حيوانى كه نيش زهر آگين دارد او را زيان نرساند و فرمود: هر كس‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بين خود و بين جبار (و ستمگرى كه آهنگ آزار او را دارد) پيش دارد (و در برابر او اين سوره را بخواند) خداى عز و جل او را از آن ستمكار منع كند، (باين ترتيب كه) بخواند آن را از پيش رو و از پشت سر و از راست و چپش، و چون اين كار را كرد خداى عز و جل خير آن ستمكار را باو بهره كند و از شرش او را باز دارد. و فرمود: هر گاه از پيش آمدى ترسيدى صد آيه از قرآن از هر كجاى آن كه‌