ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٣٨ - باب نوادر

و عشرگذارى شده بود، و در پايان آن نيز يك سوره با آب طلا نوشته شده بود من آن قرآن را بحضرت صادق عليه السّلام عرضه نموده و نشان دادم (و مقصود اين بود كه بدانم آيا با آب طلا نوشتن و مهرگذارى آن عيبى دارد يا نه؟) پس آن حضرت در چيزى از آن عيبى نگرفت جز در نوشتن قرآن را با آب طلا و فرمود: خوش ندارم كه قرآن جز با مركب سياه نوشته شود چنانچه اول بار نوشته شده است.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: مهر خوردن (مختم) را گفته‌اند: يعنى ميان آيه و آخر هر آيه را با آب طلا نشانه بزنند، و ممكن است نقش وسط جلد يا اول و آخر آن يا حاشيه آن با طلا بوده است.

٩-

زراره از حضرت باقر عليه السلام حديث كند كه فرمود: در دهه دوم ماه رمضان قرآن را بردار و باز كن و پيش رويت بنه و (اين دعا را) بخوان:

«اللهم انى أسألك بكتابك المنزل و ما فيه و فيه اسمك الاعظم الاكبر و اسماؤك الحسنى و ما يخاف و يرجى ان تجعلنى من عتقائك من النار»

و هر حاجتى كه خواهى از خدا بخواه.

١٠-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هر چيزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.

١١-

محمد بن سنان يا ديگرى از كسى كه نامش را برده حديث كند كه گويد: از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم كه قرآن و فرقان دو چيزند (دو معنى دارند) يا يك چيزند؟ فرمود: قرآن همه كتاب است، و فرقان همان قسمت محكم آن است كه عمل بدان واجب است.

١٢-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: قرآن يكى است، و از نزديكى (يعنى خداى يگانه) نازل‌