ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٤٢ - باب كمتر چيزى كه بنده بسبب آن مؤمن شود و يا كافر و يا گمراه گردد

حضرت آمده بود و باو عرضكرد: كمتر چيزى كه بنده بسبب آن مؤمن شود چيست؟ و كمتر چيزى كه بنده بوسيله آن كافر گردد چيست؟ و كمتر چيزى كه بنده با آن بنده با گمراه است چيست؟ حضرت باو فرمود:

پرسيدى پس پاسخش را (دقت كن و) بفهم-.

اما كمتر چيزى كه بنده بدان مؤمن است آنست كه خداى تبارك و تعالى خودش را بآن بنده بشناساند پس (آن بنده) بفرمانبردارى براى او اقرار كند، و (سپس) پيغمبرش (ص) را باو بشناساند پس بفرمانبردارى او نيز اقرار كند، و (هم چنين) امام و حجت خود را در زمين، و گواهش را بر خلق باو معرفى كند، و براى او هم بفرمانبردارى اعتراف كند، (سليم گويد:) من عرضكردم: اى امير مؤمنان و اگر چه همه چيز را بجز آنچه بيان فرمودى نداند؟ فرمود: آرى در صورتى كه هر گاه دستورى باو دهند اطاعت كند، و اگر نهيش كردند نكند.

و كمتر چيزى كه بنده بسبب آن كافر گردد آنست كه كسى چيزى را كه خدا از آن نهى كرده است پندارد كه (جايز است) و خدا بآن دستور داده (يعنى بدعتى در دين گذارد)، و اين معنى را دين خود كند و بآن بماند، و پندارد كه خداى را كه بآن كار (بپندار خودش) دستور داده پرستش كند، (در حالى كه) جز اين نيست كه شيطان را پرستش كند.

و كمتر چيزى كه بنده بواسطه آن گمراه شود اينست كه حجت خداى تعالى و گواهش را بر بندگانش نشناسد (يعنى) آن كس را كه خداى عز و جل دستور بفرمانبرداريش داده، و ولايتش را فرض (و واجب) فرموده، (سليم گويد:) من عرضكردم: اى امير مؤمنان آنان (يعنى حجت و گواهان) را برايم توصيف كن، فرمود: آنها كسانى هستند كه خداى عز و جل آنها را قرين خود و پيغمبرش ساخته و فرموده است:

«اى آنان كه ايمان آورده‌ايد خدا و رسول و اولياء امر خود را فرمانبريد» (سوره نساء آيه ٥٩) عرض‌