ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٠٤ - باب فضيلت آن كس كه قرآن را بكار بندد

و آخرين را در قيامت جمع كند بناگاه شخصى را كه خوش صورت ترا از او هرگز نديده‌اند ديدار كنند كه بسوى آنان آيد، پس چون مؤمنان نظرشان بر او كه همان قرآن است بيفتد گويند: اين از ما است و اين بهترين كسى است كه ما او را ديده‌ايم، و چون بدانها رسد از آنان بگذرد و بشهيدان رسد آنها او را بنگرند تا از ايشان بگذرد و چون از همه آنها بگذرد گويند: اين قرآن است، پس از آنها هم بگذرد تا به پيمبران مرسل رسد آنها نيز گويند: اين قرآن است، از آنها نيز بگذرد تا بفرشتگان رسد آنها گويند: اين قرآنست، پس از آنها نيز بگذرد تا بسمت راست عرش رسد و آنجا بايستد، پس خداى جبار فرمايد: بعزت و جلال خودم و ببلندى مقامم سوگند كه البته امروز اكرام كنم (و گرامى دارم) آنكه تو را اكرام كرده است، و البته خوار كنم هر كس كه تو را خوار كرده است.

باب فضيلت آن كس كه قرآن را بكار بندد

١-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: همانا اهل قرآن در بلندترين درجات آدميان هستند بجز پيمبران و مرسلين، پس حقوق اهل قرآن را اندك و كم مشماريد، زيرا براى ايشان از طرف خداى عزيز جبار مقام بلندى است.