ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧٩ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

العظيم و رب محمد خاتم النبيين انى أسألك بالذى تقوم به السماء و به تقوم الارض و به تفرق بين الجمع و به تجمع بين المتفرق و به ترزق الاحياء و به احصيت عدد الرمال و وزن الجبال و كيل البحور»

سپس بر محمد و آل محمد صلوات ميفرستى آنگاه حاجت خود را ميخواهى و در درخواست خود اصرار بنما.

٢٤-

ابن أبى يعفور از حضرت صادق عليه السلام حديث كند كه ميخواند (دعائى را كه ترجمه‌اش چنين است): بار خدايا دل مرا سرشار از محبت خود و ترس از خودت و تصديق و ايمان بتو و بيم و هراس از تو و اشتياق بسويت كن اى صاحب جلال و اكرام. بار خدايا لقائت را محبوب من گردان، و در لقائت براى من بهترين رحمت و بركت را قرار داده، و مرا به نيكان ملحق ساز، و با بدان بدنبال مينداز، و مرا به نيكان گذشته به پيوند، و با نيكان باقيمانده قرار ده، و براه نيكوكارانم ببر، و مرا در باره خودم كمك كن بدان چه نيكان را در باره خودشان كمك كنى، و مرا بهر بدى كه از آن آزاد ساخته‌اى بدان باز مگردان اى پروردگار جهانيان، از تو ايمانى خواهم كه پايانش ديدار تو باشد و مرا بدان زنده بدارى و بميرانى و برانگيزانى در آن زمان كه مرا برانگيزانى، و دلم را از خودنمائى و شهرت‌طلبى و شك در دينت پاك فرما.

بار خدايا توفيق يارى در باره دينت، و نيروئى در پرستشت و فهمى در باره آفريدگانت (و بنا بر نسخه‌اى كه فيض (ره) نقل كند و فهمى در باره حكم خود) و دو بهره از رحمتت بمن عطا فرما، و روى مرا بنور خود سپيد (و روشن) گردان، و رغبت مرا (فقط) در آنچه نزد تو است قرار ده، و جان مرا در