ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٤ - باب پافشارى كردن و اصرار در دعا و انتظار اجابت
حاجتها را برآورم.
توضيح
- مجلسى (ره) گويد: «اذا عجل» يعنى در تعقيب نماز شتاب كند و آن را واگذارد و باندك توجهى اكتفا كند و برخيزد دنبال كار خود برود، يا باندك دعائى اكتفا كند و بدنبال آن كارى كه براى آن دعا كرده برود، يا مقصود همان باشد كه در خبر سابق گفتيم.
٣-
وليد بن عقبه هجرى گويد: شنيدم حضرت باقر عليه السلام فرمود: بخدا سوگند هيچ بندهاى در دعا پافشارى و اصرار بدرگاه خداى عز و جل نكند جز اينكه حاجتش را برآورد.
٤-
حضرت صادق عليه السلام فرمود: همانا خداى عز و جل خوش ندارد كه مردم در انجام حاجت بهمديگر اصرار كنند ولى براى خودش آن را دوست دارد، خداى عز و جل دوست دارد كه از او درخواست شود و آنچه نزد او است خواهش شود.
٥-
حضرت باقر عليه السلام فرمود: نه بخدا سوگند هيچ بندهاى بدرگاه خداى عز و جل اصرار نورزد جز اينكه خداوند دعايش را مستجاب كند.
٦-
حضرت صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: خدا رحمت كند بندهاى را كه از خداى عز و جل حاجتى بخواهد و در دعاى در باره آن پافشارى و اصرار كند، خواه اجابت شود و خواه اجابت نشود، و اين آيه را تلاوت فرمود (كه ابراهيم عليه السلام فرمايد:) «و دعا كنم بدرگاه پروردگار خود شايد بوسيله دعاى پروردگارم تيره بخت نباشم» (سوره مريم آيه ٤٨).