ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٤ - باب تكيه دادن (بر دستها) و روى پا نشستن

هم مى‌نشينند كه ميان هر دو نفر باندازه يك استخوان ذراع فاصله باشد كه از گرما ناراحت نشوند.

٩-

حماد بن عثمان گويد: حضرت صادق عليه السلام را ديدم در اطاقش دم در رو بقبله مى‌نشست.

باب تكيه دادن (بر دستها) و روى پا نشستن‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: تكيه زدن (بر دستها) در مسجد رهبانيت (يعنى گوشه‌نشينى و رياضت) عرب است، همانا مجلس مؤمن مسجد است و عبادتگاهش خانه او است.

شرح‌

- رهبانيت بمعناى گوشه‌گيرى و عزلت از دنيا و رياضت كشيدن است، و در حديث است كه پيغمبر (ص) فرمود: رهبانيت در اسلام نيست، و اين روى اين جهت بوده كه ترسايان، از دنيا و اهل آن كناره‌گيرى ميكردند و تن خود را مانند مرتاضان بانواع شكنجه و عذاب دچار ميكردند تا روح خود را تقويت كنند، و اسلام از اين عمل جلوگيرى فرمود، و محتمل است كه مقصود از اين حديث اين باشد كه رهبانيت عرب باين است كه در مسجد باين كيفيت بنشينند (كه دستها را بجاى عصا براى بدن تكيه‌گاه كنند) و خلاصه منظور از اين حديث مدح اين وضع از نشستن است، و ممكن است مذمت از اين نحو نشستن باشد و مقصود اين باشد كه چنانچه رهبانيت بدعتى بود كه ترسايان گذارده بودند، اين گونه نشستن نيز در مسجد از بدعتهاى عرب است، و مجلسى (ره) اين احتمال دوم را ظاهر دانسته، ولى بنظر ميرسد كه احتمال اول ظاهر باشد چنانچه در حديث آمده است كه رسول خدا (ص) فرمود: رهبانيت امت من نشستن در مساجد بخاطر انتظار نماز است.

٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: در مسجد روى پا نشستن و زانوها را با دو دست حلقه وار در بغل گرفتن ديوار عربها است.

شرح‌

- يعنى چنانچه كسانى كه كنار ديوار بنشينند براى رفع خستگى بديوار تكيه كنند عربها هم كه در مسجد بنشينند بجاى ديوار براى تكيه زدن از اين نحو نشستن استفاده كنند.