ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٣٩ - باب در تفسير گفتار خداى تعالى «و برخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند»

باب در اشتراك منافقين و گمراهان و شيطان (با مؤمنين و فرشتگان) در دعوت الهيه‌

١-

جميل گويد: طيار بمن مى گفت: شيطان كه از فرشتگان نبود، و جز اين نيست كه فرشتگان مأمور بسجده براى آدم عليه السّلام شدند، و شيطان گفت: من سجده نميكنم، پس چرا شيطان گنهكار شد آنگاه كه سجده نكرد با اينكه او از فرشتگان نبود؟ گويد: من و او خدمت حضرت صادق عليه السّلام شرفياب شديم، و بخدا سوگند پرسش خود را بطرز نيكوئى طرح كرد و عرضكرد، قربانت شوم بفرمائيد آنچه خداوند مؤمنين را خوانده است از اين كه فرموده است: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد» آيا منافقان هم در اين خطاب وارد ميشوند (و خطاب شامل آنان نيز گردد)؟ فرمود: آرى و شامل گمراهان نيز گردد، و شامل هر كس كه بدعوت آشكار (اسلام) اعتراف كرده نيز گردد، و شيطان هم از كسانى بود كه بدعوت آشكار با آنان (يعنى فرشتگان) اعتراف كرده بود.

شرح‌

- مقصود از اين كه راوى گويد: طيار سؤال را خوب طرح كرد روشن است زيرا خدمت امام عليه السّلام كه رسيدند ادب را رعايت كرد و سؤال اصلى را كه صورت اعتراض بخداى تعالى داشت طرح نكرد، بلكه سؤال ديگرى طرح كرد كه اين صورت را نداشت ولى در ريشه با هم مشترك بودند و از جواب امام عليه السّلام شبهه اصلى نيز برطرف شده و جواب آن نيز داده ميشد، و امام عليه السّلام چون از راه اعجاز منظور اصلى او را متوجه شده بود سؤال اصلى را هم مطرح فرموده و از آن جواب داد.

باب در تفسير گفتار خداى تعالى: «و برخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند»

١-

زراره گويد: از حضرت باقر عليه السّلام از گفتار خداى عز و جل: «و برخى از مردم خدا را