ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٣ - باب ظلم و ستم كردن

دچار شود و فرمانبرداريش را بد دارد، و به مردمان به پرد، و از ستيزه سير نشود، از خداوند عافيت بخواهيد و دوام آن را بجوئيد.

٣-

امام صادق عليه السّلام فرمود: امير المؤمنين عليه السّلام فرموده: (مردم را) دو خاطره است، خاطره از شيطان و خاطره از فرشته، خاطره فرشته: رقت (يعنى نرمى دل) و فهم است و خاطره شيطان:

فراموشى و سخت دلى است.

توضيح‌

- «لمه» آن چيزيست كه بدل نزديك شود و خطور كند كه بخاطره ترجمه شد، مجلسى (ره) گويد: مقصود از رقت و فهم كه خاطره فرشته است نتيجه آن دو و يا نشانه آنها است و حمل بر مجاز گردد، زيرا خاطره كه فرشته در دل اندازد نيكى و تصديق بحق است، و نتيجه آن رقت دل و صفا و ميل آن بنيكى است، و همچنين خاطره شيطان انداختن وسوسه‌ها و شك و ميل بشهوات در دل است، و نتيجه آن فراموش كردن حق و غفلت از خدا و سنگدلى است.

باب ظلم و ستم كردن‌

١-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: ستم بر سه گونه است: ستمى كه خدا بيامرزد، و ستمى كه خدا نيامرزد، و ستمى كه خدا از آن صرف نظر كند، اما آن ستمى كه خداوند نيامرزد شرك است، و اما آن ستمى كه خدا بيامرزد ستمى است كه انسانى بخويشتن كند ميانه خود و خداى خود، و اما ستمى كه خدا صرف نظر نكند حقوقى است كه مردم بيكديگر دارند.

توضيح‌

- مجلسى (ره) گويد: ستم نهادن چيزى است در غير جاى خود، و آن كس كه شرك ورزد ستم كرده است زيرا غير از خدا را شريك قرار داده، و پرستش بيجا كرده، و گنهكار ستمكار است زيرا گناه را بجاى طاعت نهاده.