ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٧١ - باب عطسه و جوابى كه هنگام عطسه زدن كسى بايد گفت

سلامش كند، و چون بيمار شود بعيادتش رود، و چون پنهان شود (پشت سرش) براى او خيرخواهى كند، و چون عطسه زند و بگويد: «

الحمد للَّه رب العالمين لا شريك له‌

» باو بگويد:

«يرحمك اللَّه»

او نيز در جواب اين گويد:

«يهديكم اللَّه و يصلح بالكم»

و چون او را (بكارى يا بجائى) بخواند (و دعوتش كند) بپذيرد، و چون بميرد تشييعش كند.

٢-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: هر گاه كسى عطسه كرد جواب عطسه‌اش را بگوئيد اگر چه از پس جزيره‌اى باشد. و در روايت ديگرى است كه: اگر چه از پس دريا باشد.

٣-

اسحاق بن يزيد و معمر بن ابى زياد و ابن رئاب گويند: ما در خدمت حضرت صادق عليه السلام نشسته بوديم كه مردى عطسه زد، پس هيچ يك از آن مردم (كه آنجا بودند) جواب او را نگفتند تا اينكه آن حضرت شروع بسخن كرد و فرمود: سبحان اللَّه چرا جواب عطسه‌اش را نگفتيد؟ همانا از حقوق مسلمان اينست كه هر گاه بيمار شد عيادتش كنند، و چون دعوتى كند بپذيرند، و چون بميرد بر سر جنازه‌اش حاضر شوند، و چون عطسه زد جواب عطسه‌اش را بگويند.

٤-

صفوان بن يحيى گويد: در خدمت حضرت رضا عليه السلام بودم پس آن حضرت عطسه زد، من باو گفتم: «صلى اللَّه عليك» دوباره عطسه زد من گفتم: «صلى اللَّه عليك» براى سومين بار عطسه زد و من‌