ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٨٨ - سه مجلس است كه خدا آنها را دشمن دارد

دروغ گويد، و ديگر مجلسى كه ذكر دشمنان ما در آن تازه و نو، ولى ذكر ما در آن كهنه باشد، و ديگر مجلسى كه در آن كسى است كه از پيروى ما (مردم را) بازمى‌دارد و تو ميدانى (كه او چنين كسى است، عبد الاعلى گويد): سپس حضرت صادق عليه السلام سه آيه از كتاب خدا خواند كه گويا در دهانش بود- يا گفت:

گويا در مشتش بود- (اول اين آيه بود سوره انعام آيه ١٠٨:) «دشنام ندهيد آنان را كه جز خدا ميخوانند تا (آنها نيز) دشنام دهند خدا را ستمگرانه بنادانى» (دوم آيه ٦٨ از همان سوره) «و هر گاه بينى آنان را كه فرو روند در آيتهاى ما پس رو گردان از ايشان تا فرو روند در داستانى ديگر» (سوم آيه ١١٦ از سوره نحل) «و نگوئيد بدان چه ميستايد زبانهاى شما بدروغ اين حلال است و اين حرام است تا بدروغ بر خدا افتراء بنديد».

١٣-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هر گاه بناصبى‌ها و همنشينى آنها گرفتار شدى پس مانند كسى باش كه روى سنگ سرخ شده نشسته باشى تا برخيزى، زيرا خداوند آنها را دشمن دارد و لعنت كند پس هر گاه ديدى كه در باره امامى از امامان بد گويند برخيز زيرا غضب خداوند در چنين وقتى بر ايشان نازل گردد.

١٤-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هر كه نزد دشنامگوى باولياء خدا بنشيند خداى تعالى را نافرمانى كرده است.

١٥-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: هر كه بنشيند در مجلسى كه در آن بامامى از امامان دشنام‌