ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٢ - باب اقبال (و رو آوردن و توجه) بدعا

٢-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرموده است: خداى عز و جل دعاى دل غافل و سرگرم بلهو را نپذيرد، و على عليه السلام هميشه ميفرمود: هر گاه يكى از شماها براى مرده‌اى دعا كند، در حالى كه دلش از او غافل است دعا نكند، بلكه در دعاى بر او كوشش كند (يعنى براستى از دل دعا كند).

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اينكه تخصيص بمرده داده شده است براى اينست كه مرده بدعا نيازمندتر است، يا براى آنست كه در ميان مردم شايع شده و معمول است كه براى سرسلامتى كه ميروند طبق معمول و مرسوم براى مرده دعا مى‌كنند بدون اينكه توجه و تصميمى در دعا داشته باشند و منظور امام عليه السّلام اينست كه اين دعاى براى مرده نيست- و معناى اول ظاهرتر است.

٣-

امام صادق عليه السّلام فرمود: هر گاه دعا كردى بدل توجه كن و گمان كن كه حاجتت بر در خانه است.

٤-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: بدرستى كه خداى عز و جل اجابت نكند دعائى كه از روى دل سخت و با قساوت باشد.

٥-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: هنگامى كه رسول خدا (ص) طلب باران كرد و باران آمد تا جايى كه گفتند: غرق ميشويم و رسول خدا (ص) بدست مبارك اشاره كرد و آنها را برگرداند، و گفت: خدايا باطراف ما باران را بفرست و بر ما نفرست، پس ابرها پراكنده شدند (و گرد شهر مدينه را حلقه وار گرفتند و باطراف مدينه باريدند، اصحاب و مسلمانان) عرضكردند: اى رسول خدا يك بار ديگر نيز براى ما طلب‌