ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٥ - كليد همه بديها دروغ است

بر باد دهى، و مبادا خواهى كه سر باشى (و جلو قرار گيرى) تا دم شوى (و عقب بمانى) و بوسيله ما مردم را مخور كه فقير گردى، زيرا بناچار ترا نگذارند و پرسش كنند، پس اگر راست گوئى ما تصديقت كنيم و اگر دروغ گوئى ما ترا تكذيب كنيم.

شرح‌

- مجلسى عليه الرحمة در معناى فرمايش حضرت كه: «مبادا بخواهى سر باشى تا دم شوى» چند وجه ذكر كرده است اول اينكه دم كنايه از ذلت و پستى نزد خداوند و نزد بندگان شايسته و صالح او است.

دوم اينكه مقصود عقب ماندن در آخرت است و به تشبيه لطيفى اشاره فرموده است، و آن اينست كه اگر در راه باريكى يك دسته سوار بروند هنگام مراجعت و بازگشت آن كس كه جلو بوده بناچار عقب قرار گيرد.

سوم اينكه بواسطه طلب دنيا ذليل خواهى شد و مرادت در دنيا حاصل نگردد و بدان نرسى، زيرا غالبا دنيا طلب بدان نرسد، و بعكس آنكه از دنيا فرار كند آن را بيابد. چهارم اينكه رياست در دنيا براى مردمان متوسط بدست نيايد جز از راه توسل ببالاتر از خود، و چون غالبا رياست دنيا بدست نااهلان است و رياست براى اهل حق در دنيا بندرت اتفاق افتد، پس ناچار بايد بنااهلان متوسل شود و تابع ايشان گردد و در زمره ياران و اعوان ايشان در آيد، و اين باعث شود كه در آخرت نيز با آنان محشور گردد.

و در گفتار حضرت كه: «و بوسيله ما مردم را مخور ...» گويد: يعنى بسبب ساختن خبرهاى دروغ در باره ما، يا باحكام دروغ ساختن و نسبت آنها را بما دادن، مخواه كه اموال مردم را بخورى، پس در دنيا يا در آخرت بيچاره و فقير شوى.

٢-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: على بن حسين بفرزندنش ميفرمود: از دروغ كوچك و بزرگش، جدى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا آن كس كه در چيز كوچك دروغ گفت بدروغ بزرگ نيز جرات پيدا كند.

آيا ندانيد كه رسول خدا (ص) فرمود: بنده (خدا) پيوسته راست گويد تا خدا او را صديق نويسد، و پيوسته دروغ گويد تا خدا او را كذاب (و دروغگو) نويسد.

٣-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: خداى عز و جل براى بدى قفلهائى قرار داده، و كليدهاى آنها را