ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٢ - باب كيفيت نشستن

باب كيفيت نشستن‌

١-

عبد العظيم بن عبد اللَّه در حديث مرفوعى (كه سند را بمعصوم عليه السّلام رسانده) حديث كند كه فرمود:

پيغمبر (ص) سه جور مى‌نشست:

١- سر پا مى‌نشست و آن اين گونه است كه ساقهاى پا را از زمين بلند كند و دو زانو را در ميان دو دست خود حلقه وار بگيرد (و رانها را بشكم چسباند) و بشانه پاها را ببندد ٢- و گاهى دو زانو مى‌نشست ٣- و گاهى يك پا را خم ميكرد و پاى ديگر را روى آن ميانداخت، و هرگز ديده نشد كه آن حضرت (ص) چهار زانو بنشيند.

٢-

ابو حمزه ثمالى گويد: حضرت على بن الحسين عليهما السلام را ديدم كه نشسته بود و يكى از دو پاى خود را بر ران ديگر گذارده بود، من عرضكردم: مردم از اين نوع نشستن خوششان نيايد و ميگويند: اين نشستن پروردگار است؟ حضرت فرمود: اينكه من اين طور نشستم براى اين بود كه دلتنگ بودم، و پروردگار كه دلتنگ نمى‌شود و چرت و خواب او را نميگيرد.

توضيح‌

- در ضمن حديث (٥) شرحى بر اين حديث نيز بيايد.

٣-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كه بمجلسى بدون تشريفات خشنود باشد خداى عز و جل و فرشتگانش پيوسته بر او رحمت فرستند تا از آن مجلس برخيزد.