ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٤٣ - آيه سوره كهف را هر كه بخواند هر ساعت شب بخوابد بيدار مى شود

از آن حضرت پرسيدم: از گفتار خداى عز و جل (كه در باره قرآن فرمايد:) «بزبان عربى روشن‌كننده‌اى است» (سوره شعراء آيه ١٩٥)؟ فرمود: يعنى زبانها را بيان كند و زبانى آن را بيان نكند.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: برخى گفته‌اند: يعنى قرآن نيازمند باستشهاد باشعار عرب و كلمات آنها نيست بلكه بعكس است زيرا قرآن فصيح‌ترين كلامى است كه همگى بدان اعتراف دارند. (پايان كلام مجلسى (ره)).

و محتمل است مقصود اين باشد كه زبان عربى داراى ريزه‌كاريها و لطائف و كناياتى است كه آنها را بهيچ زبانى نمى‌توان ترجمه كرد چنانچه بر اهل اطلاع از ادبيات عرب پوشيده نيست، و اين بدان جهت است كه لغت عرب جامعترين و وسيعترين لغات است و گاهى براى يك معنى چندين لغت (كه هر كدام روى نكته خاصى وضع شده) و بالعكس براى چندين معنى گاهى يك لغت وضع شده (كه آنهم روى قرينه و خصوصيات از هم متمايز ميشوند) و البته اين مطلب احتياج بتوضيح بيشترى دارد كه از وضع شرح و ترجمه ما بيرون است ولى چكيده بحث همان است كه گفته شد.

٢١-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هيچ كس نيست كه آخر سوره كهف را بخواند جز اينكه در هر ساعتى كه بخواهد از خواب بيدار شود.

٢٢-

سعيد بن يسار گويد: بحضرت صادق عليه السّلام عرضكردم: سليم (كه نام) آزاد كرده شما است يادآور شده كه جز سوره يس از قرآن چيز ديگرى حفظ ندارد و شب برميخيزد و آنچه ميداند (يعنى همان سوره يس را) ميخواند و بپايان ميرسد و ديگر چيزى بلد نيست كه بخواند آيا همان را تكرار كند و دوباره بخواند؟ فرمود: آرى باكى نيست.

٢٣-

سالم بن سلمة گويد: مردى براى حضرت صادق عليه السّلام قرآن ميخواند (و آن حضرت گوش ميداد) و من شنيدم كه حروفى از آن كه ميخواند آن طور كه مردم ميخوانند نبود (و از نظر حروف و قرائت تفاوت‌