ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٨٥ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

٣٠-

و از دعاهاى امام صادق عليه السلام نيز (اين دعا است):

«يا عدتى في كربتى و يا صاحبى في شدتى و يا وليى في نعمتى و يا غياثى في رغبتى».

فرمود: و از دعاهاى امير المؤمنين عليه السلام است (دعائى كه ترجمه‌اش اين است): «بار خدايا اثرها (يعنى كردارهاى نيك و بد) را ثبت كرده‌اى، و اخبار را دانسته‌اى، و بر اسرار آگاهى، پس ميان ما و دلها حائل شدى، نهان در پيش تو عيانست، و دلها بسوى تو كشيده شده، و جز اين نيست كه فرمانت بچيزى كه خواهى بدان گوئى باش ميباشد، پس با رحمت خود بطاعتت بگو در هر عضوى از اعضاى من در آيد، و از من جدا نشود تا ديدارت كنم، و با رحمت خود بنافرمانيت بگو از هر عضوى از اعضاى من بيرون رود و نزديك بمن نشود تا تو را ديدار كنم، و از دنيا بمن روزى كن، و در آن مرا بى‌رغبت كن، و آن را از من دور مكن با رغبت من در آن اى خداى بخشاينده».

٣١-

عبد الرحمن بن سيابه گويد: حضرت صادق عليه السّلام اين دعا را بمن داد (كه ترجمه‌اش اينست:) «سپاس خدائى را كه خود سرپرست آن (و يا سزاوارتر بآن) است و شايسته آن و پايان آن و در خور آن است، هر كس او را يگانه دانست او (كردارش) پاكست، و هر كه او را پرستش كند بهدايت رسيده، و هر كس فرمانش برد رستگار شده و هر كه بدو پناه برد آسوده شود.

بار خدايا اى صاحب جود و بزرگى و ستايش نيكو و سپاس، از تو درخواست كنم درخواست كسى كه گردنش را بدرگاهت نهاده، و بينى در برابرت بخاك ماليده و چهره خويش را براى تو بخاك سائيده و خويشتن را در مقابل تو خوار كرده، و اشگانش از ترس تو ريزان، و گريه راه گلويش را گرفته، و