ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٠٧ - باب صفت نفاق و منافق

شياطين گردد، و هر كه بهلاكت دنيا و آخرت تن دهد در اين ميان (نيز) بهلاكت رسد و هر كه از آن رهائى يابد از فضل يقين است، و خدا چيزى كمتر از يقين نيافريده است.

و شبهه بر چهار شعبه است: شادمان شدن بزينت (دنيا يا رأيهاى فاسده‌اى كه نزد خود زينت داده)، و خود آرائى (بأباطيل)، و بازگرداندن كج (را براست بنظر خويشتن)، و در آميختن حق را بباطل، و اين براى آنست كه زينت انسانى را از بينه (و برهان روشن) باز دارد، و خود آرائى مايه افتادن در شهوت است، و كجى صاحب خود را بانحراف بزرگى بكشاند، و آميختن حق بباطل تاريكيهائى است كه رويهم انباشته. اينست كفر و ستونها و شعبه‌هاى آن.

باب صفت نفاق و منافق‌

١-

(و هم امير المؤمنين عليه السّلام) فرمود: و نفاق بر چهار ستون (استوار) است: بر هوى (و هوس) و سهل‌انگارى (در امر دين)، و خشم‌ورزى، و طمع.

و هواپرستى بر چهار شعبه است: بر ستم، و زورگوئى و تجاوز، و شهوت رانى، و سركشى، پس هر كه ستم- كرد بلاها و گرفتاريهايش زياد شود، و او را واگذارند و از كمك باو خوددارى شود، و هر كه تجاوز كند و زور بگويد از سختيها نياسايد، و دلش آرام نباشد، و از شهوترانيها خود دارى نتواند، و هر كه‌