ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٥٠٣
باب كسى كه مؤمنى را از چيز خود يا ديگرى منع كند ٧٢
باب كسى كه مؤمنين را بترساند ٧٤
باب سخن چينى ٧٥
باب فاش كردن اسرار مذهب ٧٦
باب كسى كه بخاطر فرمان بردارى بندگان نافرمانى خدا كند ٧٩
باب عقوبتهاى سريع گناهان ٨١
باب همنشينى با گنهكاران ٨٢
داستانى از هم نشينى در بنى اسرائيل ٨٣
معناى بدعت (در ترجمه) ٨٤
با سه كس همنشينى روا نيست ٨٥
با پنج كس همنشينى مكن ٨٦
سه مجلس است كه خدا آنها را دشمن دارد ٨٧
باب اصناف مردم ٩٠
مردم بر شش گونه هستند ٩٠
باب كفر ٩٣
تارك الصلاة كافر است ٩٥
كفر جلوتر از شرك بوده ٩٧
شك در باره خدا و رسول موجب كفر است ٩٨
پيروى على عليه السلام موجب خوارى و نافرمانيش كفر است ١٠٠
باب اقسام كفر ١٠٢
باب ستونهاى كفر و شعبههاى آن ١٠٤
باب صفت نفاق و منافق ١٠٧
باب شرك ١١٣
باب شك ١١٦
داستانى از بنى اسرائيل ١١٩
باب گمراهى (يا گمراهان) ١٢٠
شبهة زراره درباره اهل سنت و جواب امام عليه السلام ١٢٢
باب مستضعف (ناتوان در دين) ١٢٦
باب آنان كه باميد خدايند و كارشان با خدا است ١٣١
باب اصحاب اعراف ١٣٢
باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد ١٣٣
در بيان حال اهل روم و شام و اهل مكه ١٣٤
باب/ مؤلفة قلوبهم/ (دل بدست آوردهگان) ١٣٦
باب در اشتراك منافقين و گمراهان و شيطان (با مؤمنين و فرشتگان) در دعوت الهيه ١٣٩
باب در تفسير گفتار خداى تعالى: «و برخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند» ١٣٩
باب كمتر چيزى كه بنده بسبب آن مؤمن شود و يا كافر و يا گمراه گردد ١٤١
در اينكه بنى اميه در تعليم ايمان آزاد گذاردند .... ١٤٣
باب ثبوت ايمان و اينكه آيا رواهست خدا ايمان را از كسى بگيرد؟ ١٤٤
باب آنان كه ايمان عاريه دارند ١٤٥
باب در نشانه عاريت دار (ايمان) ١٤٨
باب سهو دل (و غفلت و فراموشى آن) ١٤٨
باب در تيرگى دل منافق گر چه زبان آور (و سخنور) باشد و روشنى دل مؤمن گر چه دلها بر چهار گونه يا بر سه گونهاند ١٥٢
باب در تغييرات حالات دل ١٥٣
باب وسوسه و حديث نفس ١٥٥
باب اعتراف بگناهان و پشيمانى از آنها ١٥٧
باب پنهان داشتن گناهان ١٦٠
باب كسى كه آهنگ كار نيك يا كار بد كند ١٦٠
معناى حديث «من هم بحسنة .... و من هم بسيئة ١٦١
باب توبه ١٦٣
معناى توبه نصوح ١٦٥