ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٥٤ - باب كسى كه همنشينى و رفاقت با او بد است

تبهكار طرح برادرى افكند، زيرا كه او كردار خود را برايش بيارايد و دوست دارد كه آن مسلمان هم چون او شود، و او را نه در كار دنيا و نه در كار آخرتش كمك نكند، و رفت و آمدش براى او ننگ است.

٣-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: شايسته نيست براى مرد مسلمان كه با شخص تبهكار و احمق و دروغگو رفاقت كند.

٤-

حضرت ابو الحسن عليه السّلام فرمود: عيسى بن مريم عليه السلام فرموده: همانا شخص بدكار بدى وى سرايت كند، و همنشين بد انسان را بهلاكت افكند، پس بنگر با چه كس همنشين گردى.

٥-

عمار بن موسى گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: اى عمار اگر خواهى كه نعمتت پابرجا باشد، و مردانگيت كامل و بى‌عيب باشد، و زندگيت نيكو گردد، بنده‌هاى زر خريد و اشخاص پست را در كارهاى خود وارد مكن، زيرا اگر امانتى بايشان سپارى بتو خيانت كنند، و اگر خبرى برايت آورند دروغ گويند، و اگر بنكبت روزگار دچار شوى رهايت كنند، و اگر وعده‌اى بتو دهند بدان وفا نكنند.

٦-

گويد: و نيز از آن حضرت عليه السلام شنيدم كه ميفرمود: دوست داشتن نيكان نيكان را براى آنها ثواب است، و دوست داشتن تبهكاران نيكان را براى نيكان فضيلت است، و دشمنى تبهكاران با نيكان براى نيكان زينت است، و دشمنى نيكان با تبهكاران براى تبهكاران خوارى و رسوائى است.