ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧٠ - باب استغفار (آمرزش خواهى) از گناه

باب استغفار (آمرزش خواهى) از گناه‌

١-

زراره گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود: بنده چون گناهى كند از بامداد تا شب مهلت دارد، پس اگر آمرزش خواست (آن گناه) بر او نوشته نشود.

شرح‌

- پيش از اين در باب كسى كه آهنگ گناه كند در حديث (٤) آن باب گذشت و هم چنين در حديث (٢) و (٣) و (٥) و (٩) اين باب نيز بيايد كه چون كسى گناهى كند هفت ساعت مهلت دارد و در اين حديث از صبح تا شب مهلتش ذكر شده است و براى جمع ميان دو حديث مجلسى (ره) فرمايد:

يعنى باندازه اين مدت، و ممكن است مدت اين مهلت نسبت باشخاص و حالات و گناهان متفاوت باشد يا مقصود از «غدوة» و بامداد پيش از ظهر باشد و مقصود از شب نزديكيهاى شب.

٢-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كس گناهى كند هفت ساعت از روز در باره آنها باو مهلت دهند پس اگر سه بار گفت:

«استغفر اللَّه الذى لا اله الا هو الحى القيوم»

آن گناه بر او نوشته نشود.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اين ذكر استغفار كه در اين حديث است بيان فرد اكمل است و گر نه ساير اخبار بنحو اطلاق است و ذكر مخصوصى براى استغفار بيان نكرده‌اند.

٣-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: بنده مؤمن چون گناه كند خداوند او را هفت ساعت مهلت دهد، پس اگر از خدا آمرزش خواست چيزى بر او نوشته نشود و اگر اين ساعتها گذشت و آمرزش نخواست.