ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٤٥ - حديثى درباره مصحف على عليه السلام و بحثى در پاورقى از مترجم

٢٤-

سعيد بن عبد اللَّه اعرج گويد: از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم از مردى كه قرآن را ميخواند سپس فراموش كند، و باز ميخواند و فراموش ميكند آيا بر او گناهى هست؟ فرمود: نه.

٢٥-

(اين حديث مانند حديث (١٧) از همين باب است كه با توضيحى كه داشت گذشت).

٢٦-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: سوره ملك سوره مانعه (يعنى جلوگير) است، كه از عذاب قبر جلوگيرى كند، و در تورات نيز بنام سوره ملك نوشته شده و هر كه آن را در شب بخواند عمل بسيار و پاكيزه‌اى انجام داده، و در آن شب با خواندن آن از غافلان نوشته نشود، و من در حالى كه نشسته‌ام پس از نماز عشاء در ركوع آن را ميخوانم (شايد مقصود ركوع نماز و تيره باشد) و پدرم عليه السلام آن را در هر روز و شب ميخواند و هر كه آن را بخواند (همين كه از دنيا رفت) و در گورش نكير و منكر بر او درآيند از طرف پايش كه آيند پاهايش بآن دو گويند: از اين طرف راه نيست چون اين بنده بروى ما مى‌ايستاد و در هر روز و شب سوره ملك را ميخواند، و چون از سوى شكمش درآيند، بآن دو گويد: از اين طرف راه نيست، زيرا اين بنده سوره ملك را در من جاى داده، و چون از جانب زبان (و سرش) درآيند، زبان گويد: از اين طرف راه نيست چون اين بنده بوسيله من هر روز و هر شب سوره ملك را ميخواند.

٢٧-

عبد اللَّه بن فرقد و معلى بن خنيس گويند: ما در خدمت حضرت صادق عليه السلام بوديم و ربيعة الرأى نيز با ما بود، پس ربيعه فضيلت قرآن را يادآور شد، حضرت صادق عليه السلام فرمود: اگر